Frank Turner — Broken Piano songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Broken Piano" van Frank Turner.
Songteksten
As I walked out one morning fair,
I found myself drawn thoughtlessly
Back to the place we used to live,
And you still do, now without me.
Around the back, away from the road,
Behind the bins, beneath your window,
I found the hulk, the rusting bulk
Of a shattered old piano.
Someone had torn out some of the keys
With cruel care, not thoughtlessly,
In such a way that one could only play
Minor melodies.
So I sat down in my sadness, beneath your window,
And I played sad songs on the minor keys of a broken piano;
A sinner amongst saved men on the banks of the muddy Thames.
As I have wandered through this city,
Like a child lost in the London fog,
From Highgate Hill, down to the river,
Then washed downstream past the Isle of Dogs,
I’ve had time enough to think upon
The question of what kind of songs
That you would choose to listen to Now that I am gone.
And as I drift beneath that bridge,
Just down the road from where you live,
I’ve often thought I might have caught
Your voice upon the wind.
But as I stroked those broken keys
You did not join in harmony.
Songtekstvertaling
Toen ik op een morgen naar buiten liep.,
Ik voelde me onnadenkend aangetrokken.
Terug naar de plek waar we vroeger woonden,
En dat doe je nog steeds, nu zonder mij.
Achterom, weg van de weg.,
Achter de bakken, onder je raam,
Ik vond de hulk, de roestende bulk.
Van een verbrijzelde oude piano.
Iemand had de sleutels eruit gerukt.
Met wrede zorg, niet gedachteloos. ,
Op zo ' n manier dat men alleen kon spelen
Kleine melodieën.
Dus ging ik zitten in mijn verdriet, onder jouw raam.,
En ik speelde droevige liedjes op de kleine toetsen van een gebroken piano.;
Een zondaar onder de geredde mannen aan de oevers van de modderige Theems.
Terwijl ik door deze stad dwaalde,
Als een kind verloren in de mist van Londen,
Van Highgate Hill, naar de rivier,
Daarna stroomafwaarts gewassen langs het Hondeneiland,
Ik heb genoeg tijd gehad om na te denken.
De vraag wat voor soort liedjes
Dat je zou kiezen om te luisteren nu ik weg ben.
En als ik onder die brug drijf,
Net op de weg van waar je woont,
Ik heb vaak gedacht dat ik zou hebben gevangen
Je stem op de wind.
Maar toen ik die gebroken sleutels streelde
Je deed niet mee in harmonie.