Frank Sinatra — Little Green Apples songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Little Green Apples" van Frank Sinatra.
Songteksten
And I wake up in the morning, with my hair down in my eyes,
And she says hi, and I stumble to the breakfast table,
While the kids are going off to school goodbye.
And she reaches out and takes my hand,
Squeezes it, says, how you feelin' hon?
And I look across at smiling lips that warm my heart and see my morning sun.
And if that’s not lovin' me, then all I’ve got to say.
God didn’t make little green apples
And it don’t rain in Indianapolis in the summertime.
There’s no such thing as Dr. Zeuss, Disneyland, and Mother Goose no nurs’ry
rhyme.
God didn’t make little green apples
And it don’t rain in Indianapolis when the winter comes.
There’s no such thing as make-believe, puppy dogs, and autumn leaves and B.B.
guns.
Sometimes I call her up at home knowing she’s busy
And ask if she could get away and meet me, and grab a bite to eat.
And she drops what she’s doin' and hurries down to meet me, and I’m always late.
But she sits, waiting patiently and smiles when she first sees me Cause she’s made that way and if that’s not lovin' me Then all I’ve got to say.
Songtekstvertaling
En ik word ' s morgens wakker, met mijn haar los in mijn ogen,
En ze zegt hallo, en ik strompel naar de ontbijttafel,
Terwijl de kinderen naar school gaan.
En ze reikt uit en neemt mijn hand,
Knijpt erin, zegt, hoe voel je je schat?
En ik kijk naar lachende lippen die mijn hart verwarmen en mijn ochtendzon zien.
En als dat niet van mij houdt, dan is alles wat ik te zeggen heb.
God heeft geen kleine groene appels gemaakt.
En het regent niet in Indianapolis in de zomer.
Dr. Zeuss, Disneyland en moeder Goose no nurs ' ry bestaan niet.
rijm.
God heeft geen kleine groene appels gemaakt.
En het regent niet in Indianapolis als de winter komt.
Er bestaat niet zoiets als doen alsof, puppy ' s, en herfstbladeren en B. B.
gun.
Soms bel ik haar thuis, wetende dat ze het druk heeft.
En vragen of ze weg kon komen en me ontmoeten, en een hapje eten.
En ze laat vallen wat ze doet en haast zich om me te ontmoeten, en ik ben altijd te laat.
Maar ze zit geduldig te wachten en glimlacht als ze me voor het eerst ziet want ze is zo gemaakt en als dat niet lief is dan heb ik alleen maar te zeggen.