Frank Fairfield — Fair Margaret and Sweet William songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fair Margaret and Sweet William" van Frank Fairfield.
Songteksten
Sweet William rose one winter’s morn
Pray Lord to me speak truth
And tell me of that long lost love
Between Lady Margaret and you
Of Lady Margaret I know not
And she knows not of me For I upon the midday sun
Some other’s groom shall be Lady Margaret sitting in her high window
Combing her long yellow hair
Spied sweet William and his new made bride
Riding up the road so fair
Down she threw her ivory comb
And down she threw her hair
And down she came from that high window
And was never seen no more
The sun sank low on William’s home
His mind consumed with fear
He dreamt his home was full of white shroud
And the bed was flowing with tears
It was the time that night set in And all were fast asleep
He spied Lady Margaret all cloaked in white
She was standing at the bed feet
How do you like you bed said she
How do you like your sheets
How do you like your new made bride
That’s lying in your arms asleep
Very well do I like my bed said he Still better I like my sheets
But best of all that fair young maid
That stands at my bed feet
He called on his milk-white steed
As fast as the horse could ride
He rode 'til he came to fair Margaret’s home
So load he called and cried
Is Lady Margaret in the house
Or is she in the hall
Or is she in her parlor room
Among the maiden’s all
She’s neither in the house said she
Nor is she in the hall
There Margaret’s in the cold black coffin
With her face turned to the wall
Tear it down, tear it down her ivory sheets
Oh tear them ever so fine
And let me kiss her cold corpse lips
For I know they’ll never kiss mine
Once he kissed her pale white hand
And twice he kissed her cheek
Three times he kissed her cold corpse lips
And he fell in her arms asleep
Songtekstvertaling
Sweet William rose one winter ' s morn
Bid Heer tot mij spreek de waarheid
En vertel me over die lang verloren liefde
Tussen Lady Margaret en u
Van Lady Margaret Weet ik niet
En ze kent me niet want ik sta op de middagzon
Een andere bruidegom zal Lady Margaret zijn die in haar hoge raam zit.
Haar lange gele haar kammen
Bespioneerde lieve William en zijn nieuwe bruid
Rijden op de weg zo eerlijk
Ze gooide haar ivoren kam naar beneden.
En ze gooide haar haar naar beneden.
En ze kwam uit dat hoge raam.
En nooit meer gezien.
De zon zon zon zonk laag op William ' s huis.
Zijn geest verteerd door angst
Hij droomde dat zijn huis vol witte lijkwade zat.
En het bed vloeide van tranen
Het was de tijd die de nacht aanbrak en allemaal diep in slaap waren.
Hij bespioneerde Lady Margaret in het wit.
Ze stond aan de bed voeten.
Wat vind je van je bed?
Wat vind je van je lakens?
Wat vind je van je nieuwe bruid?
Dat ligt in je armen te slapen.
Heel goed, Ik hou van mijn bed zei hij is nog steeds beter Ik hou van mijn lakens
Maar het beste van al die mooie jonge meid
Dat staat aan mijn bed voeten
Hij riep z ' n witte Ros op.
Zo snel als het paard kon rijden
Hij reed tot hij naar fair Margaret ' s huis kwam.
Dus Laden riep hij en huilde
Is Lady Margaret in het huis?
Of is ze in de hal
Of is ze in haar salon kamer
Onder de meisjes alles
Ze is niet in het huis.
Ze is ook niet in de hal.
Daar is Margaret in de koude zwarte kist.
Met haar gezicht naar de muur gedraaid
Haal het eraf, haal het van haar ivoren lakens.
Oh scheur ze zo mooi
En laat me haar koude lijk lippen kussen
Want ik weet dat ze de mijne nooit zullen kussen.
Ooit kuste hij haar bleke witte hand.
En twee keer kuste hij haar wang.
Drie keer kuste hij haar koude lijk lippen.
En hij viel in haar armen in slaap.