Françoise Hardy — Duck's Blues songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Duck's Blues" van Françoise Hardy.
Songteksten
quelle vie de chien
quel monde de loups
bien malin
qui me dira où
trouver la douceur
échapper aux nouveaux délateurs…
j’aimerais bien
tenir le coup
mais j’ai rien
qui soit à ton goût
les goûts, les couleurs
t’appelles ça des cas de force majeure…
j’appelle ça des différences
et honni soit qui mal y pense…
du haut de son intellect
mon brillant Barbe Bleue
s’amuse à trancher les têtes
comme il veut, quand il veut…
au fond de son placard
déplumé, comateux
le vilain petit canard
marche sur des oeufs
frotte ses yeux…
les assassins
sont parmi nous
allez viens
faire d’une pierre deux coups
décide des erreurs
lance tes flêches en tout bien tout honneur
avec des idées toutes faites
on coupe le monde en deux
pour mieux pouvoir mettre en miettes
qui on veut, comme on veut…
au fond de son brouillard
hésitant, laborieux
le vilain petit canard
rêve du juste milieu
flotte un peu…
c’est pas par hasard
même s’ils font de leur mieux
que les vilains canards
sont souvent boîteux…
pauvres vieux!
j’aimerais comprendre
à quoi on joue
ne plus dépendre
des garde à vous…
plus me pendre
à ton cou
plus jamais tendre
l’autre joue…
Songtekstvertaling
wat een hondenleven.
wat een wereld van wolven.
heel slim.
wie zal me vertellen waar
zoetheid vinden
ontsnappen aan nieuwe informanten…
Ik wil graag
hou de klap vast.
maar ik heb niets.
dat is naar je zin.
smaken, kleuren
je noemt het overmacht.…
Ik noem het verschillen.
en wees eerlijk wie er verkeerd denkt.…
vanaf het begin van zijn intellect
mijn felblauwe baard
veel plezier met het snijden van hoofden
zoals hij wil, wanneer hij wil…
op de bodem van haar kast
geplukt, in coma
de ondeugende kleine eend
wandelen op eieren
wrijft over haar ogen…
moordenaar
zijn onder ons
kom op, kom op.
Maak een steen twee slagen
besluit over fouten
gooi je pijlen in alle goede eer.
met kant - en-klare ideeën
we snijden de wereld doormidden.
om beter in staat te zijn om in kruimels te stoppen
wie we willen, hoe we willen…
diep in de mist
aarzelend, moeizaam
de ondeugende kleine eend
droom van het midden
een beetje zweven…
het is geen toeval.
zelfs als ze hun best doen
dat de Lelijke Eenden
zijn vaak boxy…
arme oude man!
Ik wil het graag begrijpen.
wat we spelen
niet langer afhankelijk
van bewakers naar jou…
meer hangen me op
tot aan je nek.
nooit meer zacht
de andere stukken…