Franco Simone — L'infinito tra le dita songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'infinito tra le dita" van Franco Simone.
Songteksten
Un artista dici che sono un artista
Ma forse pensi solo al successo
E il successo ha sempre convenzioni e regole
Mentre l’arte segue tutto un altro percorso
Come un artista e' vero soffro vivo
Mi alimento soprattutto di emozioni
E un’emozione chiede lacrime
Ed arriva a violentarti le illusioni
Un artista dici che sono un artista
Ma la mia scelta e' stata ben diversa
Sono sempre le storie a cercarmi
A chiedermi di ascoltarle e poi di raccontarle
Ed io le seguo con la volonta' di un altro
Che non mi somiglia eppure e' un altro me stesso
Che sa bene che tra capire tutto e non capire niente
Ci sta soltanto un passo
Io nel profumo della strada
Sento l’infinito tra le dita
Io ogni giorno senza rete
Mi vendo i personaggi per non vendermi la vita
Io nel profumo della strada
Non mi accorgo se la favola e' finita
E nel buio di un teatro che mi ascolta
So come naufragare e poi salvarmi un’altra volta
Un artista dici che sono un artista
Per come ti potrei anche amare
Ma non fermare adesso questo viaggio
Che neanche so dove mi potra' portare
Quando l’amore chiama io rispondo
Con l’entusiasmo di chi non ha domande da fare
Perche' l’amore come un dio non e' piu' dio
Se ti avvicini troppo e troppo vuoi spiegare
Io nel profumo della strada
Songtekstvertaling
Je zegt dat ik een kunstenaar ben.
Maar misschien denk je gewoon aan succes.
En succes heeft altijd conventies en regels
Terwijl kunst een heel ander pad volgt
Als kunstenaar is het waar dat ik leef
Ik voed me voornamelijk op emoties.
En een emotie vraagt om tranen
En het komt om je illusies te verkrachten
Je zegt dat ik een kunstenaar ben.
Maar mijn keuze was heel anders.
Het zijn altijd verhalen op zoek naar mij
Vraag me naar ze te luisteren en vertel het ze dan.
En ik volg hen met de wil van een ander.
Wie er nog niet op mij lijkt, is een andere ik.
Wie weet dat tussen alles begrijpen en niets begrijpen
Het duurt maar een stap
Ik in de geur van de weg
Ik voel oneindigheid tussen mijn vingers.
Ik elke dag zonder netwerk
Ik verkoop mijn personages niet om mijn leven te verkopen.
Ik in de geur van de weg
Ik weet niet of het sprookje voorbij is.
En in de duisternis van een theater dat naar me luistert
Ik weet hoe ik moet schipbreuken en mezelf dan nog een keer redden.
Je zegt dat ik een kunstenaar ben.
Hoe kan ik van je houden?
Maar stop deze reis nu niet
Ik weet niet eens waar hij me heen brengt.
Als de liefde roept, neem ik op.
Met het enthousiasme van degenen die geen vragen te stellen hebben
Want liefde als een God is niet langer een God
Als je te dichtbij komt en te veel wilt uitleggen
Ik in de geur van de weg