Franck Monnet — Douce Douce Vanité songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Douce Douce Vanité" van Franck Monnet.

Songteksten

La vanité nous soulage
De la détresse d'être à jamais des sauvages
Elle sublime, elle décore le moindre leurre
La moindre tâche à laquelle on s’attèle
Elle batifole dans sa cage
Pas vraiment tatillon quant à l’entourage
Des érudits, des butors. On se fréquente
On se connecte, à l’occaz on s’appelle
Douce, elle est douce
Comme le désir à l’heure de taire
L’avant-goût amer du grand départ
Douce, elle est douce
Et c’est elle qui nous guide où qu’on aille
Oui c’est elle qui nous lie. Rien que ça!
Ma vanité prend les formes
D’une coquette, qui fait de moi son idole
Me charrie pour mon grand âge, puis, qui se marre
Menace de me traîner à la chapelle
Disons que mes amis l’ignorent
Quant à sa bande, j’en connais deux, et encore…
Elle me prend dans son sillage et si elle me quitte
Oh mais, au fait! Elle s’appelle Isabelle!
Douce, elle est douce
Quand le désir honore ma chaire
Et que j’ose à peine croire ce que vois
Douce, elle est douce
Elle est belle, elle est libre sous mes doigts
Douce, elle est douce
Quand le désir honore ma chaire
Et que j’ose à peine faire ce que dois
Douce, elle est douce
Elle est belle, elle est libre sous mes doigts
Elle est belle, elle est libre, elle le croit
Et c’est elle qui me guide! Rien que ça!

Songtekstvertaling

Ijdelheid verlicht ons
Van de angst om voor altijd wilden te zijn
Het sublimeert, het decoreert de geringste verleiding.
De geringste taak die wordt ondernomen
Ze dartelt in haar kooi.
Niet echt kieskeurig over de entourage
Geleerden, butlers. We hebben verkering.
We zijn verbonden, bij de tijd van de tijd van de tijd.
Lief, Ze is lief
Als het verlangen in de tijd van stilte
De bittere smaak van de grote start
Lief, Ze is lief
En zij is het die ons leidt waar we ook heen gaan.
Ja, zij is degene die ons bindt. Dat is alles!
Mijn ijdelheid neemt vorm aan
Van een coquette, die mij haar idool maakt
Charrie me voor mijn grote leeftijd, dan, wie lacht
Dreigend me naar de kapel te slepen
Laten we zeggen dat mijn vrienden het negeren.
Wat zijn band betreft, ik ken er twee, en opnieuw.…
Ze neemt me in haar kielzog en als ze me verlaat
Oh, trouwens! Ze heet Isabelle.
Lief, Ze is lief
Als het verlangen mijn preekstoel eert
En ik durf nauwelijks te geloven wat ik zie
Lief, Ze is lief
Ze is mooi, ze is vrij onder mijn vingers
Lief, Ze is lief
Als het verlangen mijn preekstoel eert
En dat ik nauwelijks durf te doen wat ik moet doen
Lief, Ze is lief
Ze is mooi, ze is vrij onder mijn vingers
Ze is mooi, ze is vrij, ze gelooft het
En zij is het die mij leidt! Dat is alles!