Francis Cabrel — Los Atajos songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Los Atajos" van Francis Cabrel.
Songteksten
Yo caminaba sin mirar
Tu sólo mirabas sin caminar
Y así sin más nos conocimos
Con su guitarra cada cuál
Con su silencio cada cuál
Se nos cruzaron los destinos
Dijiste tú cuando no hay sentimientos
Las mariposas van detrás del viento
Tomemos un camino al azar
Y así al caer la noche
De puente en puente
Dejamos lejos la ciudad
Sólo oíamos las notas
De la tierra en las botas
Bajo aquella luna gris
Pasan los días sin sentir
Cuando es enero cuando es abril
Y no pensamos en volver
Entre las nubes como dos
Aves de absurda migración
Buscando faldas donde hurgar
El cazador perseguía sus presas
Hay que escapar o acaba su mesa
Tomemos los atajos que es mejor
Y así al caer la noche
De puente en puente
Dejamos lejos la ciudad
Sólo oiamos las notas
De la tierra en las botas
Bajo aquella luna gris
Recuerdo bien que alguna vez
Salieron perros a morder
Nuestras figuras al andar
Y alguna piedra fue a caer
Entre tú y yo pero ya ves
No hay quíen nos pueda detener
Y así al caer la noche
De puente en puente
Dejamos lejos la ciodad
Sólo escuchamos las notas
De la tierra en las botas
Bajos la misma luna gris
Songtekstvertaling
Ik liep zonder te kijken.
Je keek toe zonder te lopen.
En dus hebben we elkaar net ontmoet.
Met je gitaar iedereen
Met zijn stilte iedereen
We hebben ons lot gekruist.
Je zei dat als er geen gevoelens zijn
Vlinders gaan achter de wind
Laten we een willekeurige weg nemen.
En zo bij het vallen van de nacht
Van brug tot brug
We verlaten de stad ver weg.
We hoorden alleen de noten.
Van het land in de laarzen
Onder die grijze maan
Dagen gaan voorbij zonder gevoel
Als het Januari is, als het April is.
En we dachten er niet aan om terug te komen.
Tussen de wolken als twee
Vogels met absurde migratie
Op zoek naar rokken waar te rommelen
De Jager achtervolgde zijn prooi.
Je moet ontsnappen of je tafel eindigt
Laten we de kortere weg nemen die beter is.
En zo bij het vallen van de nacht
Van brug tot brug
We verlaten de stad ver weg.
We hoorden alleen de noten.
Van het land in de laarzen
Onder die grijze maan
Dat herinner ik me nog goed.
Honden gingen uit om te bijten.
Onze figuren als we lopen
En er ging een steen naar beneden.
Tussen jou en mij, maar je ziet
Niemand kan ons tegenhouden.
En zo bij het vallen van de nacht
Van brug tot brug
We laten de ciodad weg
We luisteren alleen naar de noten
Van het land in de laarzen
Onder dezelfde grijze maan