Francis Cabrel — Lisa songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lisa" van Francis Cabrel.

Songteksten

LISA nos barques en papier
Dans le grand bassin bleu
Tes premiers pinceaux de noir pour les yeux
Tu disais souvent «on vivra ailleurs «Je courais me cacher
Quand je voulais que tu pleures
Quelques hommes jouent encore
Comme des enfants cruels
Ce soir Odessa s’endort sous le ciel
LISA c’est partout les mêmes
Les fumées des avions
T’es juste du mauvais côté de l’horizon
Les seuls trains qui partent
Sont des trains de banlieue
T’as beau tendre tes mains
Y’a tout ce vide au milieu
Et tes chansons retombent
Aux pianos des hôtels
Pendant qu’Odessa s’endort sous le ciel
Il ne reste que le nom que tu portes
J’imagine le son de ta voix
Un beau jour c’est certain tu t’envoleras
LISA des soldats surveillent
Les camions de courrier
Tes mots en reviennent tout déshabillés…
Quelques hommes jouent encore
Comme des enfants cruels
Sans doute Odessa s’endort sous le ciel
Il me reste le nom que tu portes
J’imagine le son de ta voix
Un beau jour c’est certain tu t’envoleras
LISA, accrochée aux ailes
Des oiseaux dissidents

Songtekstvertaling

LISA onze papieren boten
In het grote blauwe bekken
Je eerste zwarte oogborstels
Je zei altijd: "we gaan ergens anders wonen."
Toen ik wilde dat je huilde
Sommige mannen spelen nog steeds
Als wrede kinderen
Vanavond valt Odessa in slaap onder de lucht
LISA, het is overal hetzelfde.
Luchtdampen
Je staat gewoon aan de verkeerde kant van de horizon.
De enige treinen die vertrekken
Zijn voorstedelijke treinen
Je kunt net zo goed je handen uitsteken.
Er is zoveel leegte in het midden.
En je liedjes vallen terug
In het hotel piano ' s
Terwijl Odessa in slaap valt onder de lucht
Het enige wat overblijft is de naam die je draagt.
Ik kan me het geluid van je stem voorstellen.
Op een mooie dag zul je zeker wegvliegen.
LISA soldiers watch
Postwagens
Je woorden komen ongekleed terug.…
Sommige mannen spelen nog steeds
Als wrede kinderen
Odessa valt vast in slaap onder de lucht.
Ik heb nog steeds de naam die je draagt.
Ik kan me het geluid van je stem voorstellen.
Op een mooie dag zul je zeker wegvliegen.
LISA, klampt zich vast aan de vleugels
Dissidente vogels