Francis Cabrel — Le lac Huron songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le lac Huron" van Francis Cabrel.
Songteksten
Je suis tombé au premier matin
Devant ma mère à genoux
On m’a fait boire le lait des chiens
Chauffé sur les cailloux
Encore aujourd’hui
Quand j’ai le sang qui bout
Quand je sens que monte l’orage
Je peux hurler jusqu'à ce que les loups
Viennent me lécher le visage
Je savais lire les marques du temps
Sur les écorces des arbres
Je savais compter les éclats de marbre
Sur la peau des serpents
Ça faisait des milliers, des millions d’années
Que c'était suffisant
Ils sont quand même venus chercher mes enfants
Pour leurs écoles fédérales
Ce soir je marche
Comme avant, nous marchions
Comme quand la lune était large
Au bord du lac, au bord du lac Huron
On m’a fait vivre pour d’autres règles
On m’a fait suivre d’autres lois
On m’a dit «petit le vent ne se lève pas
Sur les plumes des aigles "
Je ne sais plus reconnaître tes empreintes
Ni dessiner mes discours
J’pourrais même plus t'écrire des phrases d’amour
Sur ma figure peinte
Ce soir…
Le monde a tourné trop vite
Il t’a emporté tout droit
T’as pas eu le temps de prendre
Tes racines avec toi
Le jour où tu trouveras que ton histoire
Est trop jeune
Y’aura plus personne dans l’Indian Reservation
On a vu tomber aux pieds des visages pâles
Le dernier caribou
Pendant qu'épuisé, il rêvait debout
Contre les murs de toiles
Je ne sais même pas ce que peuvent en penser
Les grands manitous
Quand la nuit tombe, je perds mon chemin
Dans toutes ces nouvelles étoiles
Ce soir je marche
Comme avant nous marchions…
Songtekstvertaling
Ik viel in de eerste ochtend.
Voor mijn moeder op haar knieën
Ik moest de melk van de honden drinken.
Verwarmd op kiezels
Zelfs vandaag nog.
Als mijn bloed kookt
Als ik de Storm voel opkomen
Ik kan schreeuwen tot de wolven
Kom mijn gezicht likken
Ik wist hoe ik de tekens van de tijd moest lezen.
Aan de schors van bomen
Ik wist hoe ik marmer moest tellen.
Op de huid van slangen
Het is duizenden, miljoenen jaren geleden.
Dat het genoeg was.
Ze kwamen nog steeds voor mijn kinderen.
Voor hun federale scholen
Vanavond loop ik
Zoals eerder liepen we
Zoals toen de maan wijd was
Lakeside, Lakeside Huron
Ik moest leven volgens andere regels.
Ik moest andere wetten volgen.
Ik kreeg te horen: "klein is de wind niet
Op de veren van de adelaars "
Ik herken je afdrukken niet meer.
En teken mijn toespraken niet.
Ik kon je niet eens liefdeszinnen schrijven.
Op mijn beschilderde figuur
Vanavond…
De wereld draaide te snel.
Hij nam je meteen mee.
Je had geen tijd om te nemen
Uw wortels met u
De dag dat je dat verhaal vindt
Is te jong
Er zal niemand in het Indiaanse reservaat zijn.
We zagen bleke gezichten aan de voeten vallen.
De laatste kariboe
Terwijl hij uitgeput was, droomde hij staande
Tegen de muren van doeken
Ik weet niet eens wat ze zouden denken.
De grote alomtegenwoordigheid
Als de nacht valt, raak ik de weg kwijt.
In al deze nieuwe sterren
Vanavond loop ik
Zoals voor we liepen…