Francis Cabrel — Dernière chanson songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dernière chanson" van Francis Cabrel.
Songteksten
Chaque fois qu’on arrache une fleur
Qu’on désigne un vainqueur
Qu’on verrouille une issue
Chaque fois qu’on bâtie une tour
On fait reculer l’amour
De quelques mètres de plus (bis)
Chaque fois qu’on fait une maison
Comme elle a trente balcons
Dans les caves en dessous
Des enfants y apprennent l’odeur
Des fruits mitrailleurs
Et des bouches d'égouts (bis)
Refrain:
C’est pas grave
Ce sont mes dernières larmes
C’est pas grave
C’est mon dernier appel avant de me taire
C’est la dernière chanson que je voulais faire
Plus ça va, plus je vis, plus j’ai peur
Plus je regarde ailleurs
Plus ça tremble partout
J’ai peur du vide au détour du sentier
J’ai peur d’avoir donné
Le pouvoir à des fous…(bis)
Mais les fous sont des messieurs très bien
Qui ont des gants en satin
Et des griffes en-dessous
Et qui s’amusent à pousser les frontières
Et qui prennent ma terre
Pour un tas de cailloux…(bis)
C’est pas grave
Ce sont mes dernières larmes, c’est pas grave
C’est mon dernier appel avant de me taire
C’est ma dernière chanson avant la guerre.
Songtekstvertaling
Elke keer als je aan een bloem trekt
Dat we een winnaar aanwijzen
Laten we een uitgang afsluiten.
Elke keer als we een toren bouwen
We duwen de liefde terug.
Een paar meter verder (bis)
Elke keer als we een huis maken
Omdat het 30 balkons heeft
In de kelders hieronder
Kinderen leren de geur
Fruit machinegeweren
En riolen (bis)
Chorus:
Het is goed.
Dit zijn mijn laatste tranen.
Het is goed.
Dit is mijn laatste telefoontje voordat ik mijn mond houd.
Dat is het laatste liedje dat ik ooit wilde doen.
Hoe meer het gaat, hoe meer ik leef, hoe meer ik bang ben.
Meer zoek ik elders
Hoe meer het overal trilt.
Ik ben bang voor de leegte bij de bocht van het pad.
Ik ben bang dat ik gaf
Macht aan dwazen...(bis)
Maar dwazen zijn heren heel goed.
Die satijnen handschoenen hebben
En klauwen eronder
En plezier hebben met het verleggen van de grenzen
En die mijn land nemen
Voor een stapel steentjes...(bis)
Het is goed.
Dit zijn m ' n laatste tranen.
Dit is mijn laatste telefoontje voordat ik mijn mond houd.
Dit is mijn laatste nummer voor de oorlog.