Francis Cabrel — Carte postale songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Carte postale" van Francis Cabrel.
Songteksten
Allumes les postes de télvision
Verrouilles les portes des conversations
Oublis les dames et les jeux de cartes
Endormies les fermes quand les jeunes partent
Brises les lumières des ruelles en fête
Refroidi le vin brulant les assiettes
Emports les mots des serveuses aimables
Et disparus les chiens jouant sous les tables
Déchires les nappes des soires de noce
Oublies les fables du sommeil des gosses
Arrêtes les valses des derniers jupons
Et les fausses notes des accordons
C’est un hameau perdu sous les toiles
Avec de vieux rideaux pendus des fentres sales
Et sur le vieux buffet sous la poussière grise
Il reste une carte postale
Goudronnes les pierres des chemins tranquilles
Relèves les herbes des endroits fragiles
Désertes les places des belles foraines
Assèches les traces de l’eau des fontaines
Oublies les phrases sacres des grand-pres
Aux tres des grandes chemines de pierre
Envols les rires des nuits de moissons
Et allumes les postes de tlvision
C’est un hameau perdu sous les toiles
Avec de vieux rideaux pendus des fentres sales
Et sur le vieux buffet sous la poussire grise
Il y reste une carte postale
Envoles les robes des belles promises
Les ailes des grillons, les paniers de cerises
Oublis les rires des nuits de moissons
Et allumes les postes de tlvision
Songtekstvertaling
Zet de tv-stations aan.
Sluit de deuren van gesprekken
Vergeet dammen en kaartspellen
De boerderijen vallen in slaap als de jongeren vertrekken.
Breekt de lichten van de steegjes in viering
Gekoelde wijnbrandplaten
Neem de woorden van de soort serveersters weg
En weg zijn de honden die onder de tafels spelen.
Scheurt het tafelkleed van de bruiloftsfeestjes
Vergeet de slaapverhalen van de kinderen.
Stop de walsen van de laatste petticoats
En de valse aantekeningen van de accordeons
Het is een gehucht verloren onder de doeken.
Met oude gordijnen die vieze spleten ophangen
En op het oude buffet Onder het grijze stof
Het blijft een ansichtkaart.
Teer de stenen van de rustige paden
Grassen van kwetsbare plaatsen
Verlaten van de prachtige kermis
Sporen van water uit fonteinen droogt.
Vergeet de Heilige frasen van grand pres
Aan de rand van de grote stenen schoorstenen
Vlieg weg het gelach van de oogst nachten
En zet tlvisiestations aan.
Het is een gehucht verloren onder de doeken.
Met oude gordijnen die vieze spleten ophangen
En op het oude buffet Onder het grijze stof
Er is nog een kaartje over.
Vlieg de jurken van de mooie bruiden
De vleugels van krekels, de manden van kersen
Vergeet het gelach van oogstavonden
En zet tlvisiestations aan.