Francesco Guccini — Luna Fortuna songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Luna Fortuna" van Francesco Guccini.
Songteksten
Notte calda come tante vicino al fiume che canta,
aria piena del barlume di un lume fioco in distanza
e di lucciole sfuggenti con cui la notte si ammanta.
E si ammanta di fantasmi o di un ricordo lontano,
mentre al buio della notte che mi trascina per mano
cerco i segni delle piante che mi circondano piano.
Piano, all' ombra della notte, mi sembri fatta di fumo,
sento appena il tuo calore ed il tuo strano profumo
con l' odore del tuo corpo e in questo io mi consumo.
Ma dal monte all' improvviso spunta la bianca luna
e ogni cosa in un istante schiarisce e non èpiùbruna:
questa luna esagerata ci procureràfortuna.
La fortuna di un amante èun fiore d' esile stelo,
una favola inquietante, fugace e fragile velo,
il respiro di un istante che scomparirànel cielo.
Cielo e luce all' infinito come se fosse di giorno,
mondo magico fiorito che mi risplende d' intorno,
io ti sfoglio con le dita e indovino il tuo contorno.
Il contorno del tuo corpo ora si èfatto reale,
èqualcosa bianco e vero, bello da far quasi male
e si insinua in un pensiero che all' improvviso m' assale:
contro il cielo trasformato sorride un' altra luna,
ma io so quale èla vera, l' altra non èpiùnessuna:
questa nuova luna piena mi procureràfortuna…
Songtekstvertaling
Hete nacht als zo velen in de buurt van de rivier zingen,
lucht gevuld met de glinstering van een dimlicht in de verte
en vuurvliegjes waarmee de nacht valt.
En ze verbergt zich met geesten of een verre herinnering.,
in het donker van de nacht sleept hij me bij de hand
Ik zoek naar tekenen van de planten die me langzaam omringen.
Langzaam, in de schaduw van de nacht, lijk je op rook.,
Ik voel je warmte en je vreemde geur nauwelijks.
met de geur van je lichaam en hierin verteer ik mezelf.
Maar van de berg komt plotseling de witte maan
en alles in een oogwenk verlicht en is niet helderder:
deze overdreven maan zal ons geluk brengen.
Het geluk van een minnaar is een slanke stengelbloem,
een spookachtige, vluchtige en fragiele sluier,
de adem van een moment dat zal verdwijnen in de hemel.
Hemel en licht tot in de eeuwigheid alsof het dag was,
magische wereld die om me heen schijnt,
Ik ga door je heen met mijn vingers en raad je contouren.
De omtrek van je lichaam is nu echt geworden,
het is iets wits en waar, leuk om bijna pijn te doen
en het kruipt in een gedachte die me plotseling aanvalt:
tegen de getransformeerde hemel lacht een andere maan,
maar ik weet welke Waar is, de andere niet meer.:
deze nieuwe volle maan zal me geluk brengen.…