Francesco Guccini — L'Atomica Cinese songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'Atomica Cinese" van Francesco Guccini.
Songteksten
Si èlevata dai deserti in Mongolia occidentale
una nuvola di morte, una nuvola spettrale che va, che va, che va…
Sopra i campi della Cina, sopra il tempio e la risaia,
oltrepassa il Fiume Giallo, oltrepassa la muraglia e va, e va, e va…
Sopra il bufalo che rumina, su una civiltàdi secoli,
sopra le bandiere rosse, sui ritratti dei profeti,
sui ritratti dei signori
sopra le tombe impassibili degli antichi imperatori…
Sta coprendo un continente, sta correndo verso il mare,
copre il cielo fino al punto dove l' occhio puòguardare e va, e va, e va…
Sopra il volo dei gabbiani che precipitano in acqua,
sopra i pesci che galleggiano e ricoprono la spiaggia e va, e va, e va…
Alzan gli occhi i pescatori verso un cielo cosìlivido,
le onde sembra che si fermino, non si sente che il silenzio
e le reti sono piene
di cadaveri d’argento…
Poi le nuvole si rompono e la pioggia lenta cade
sopra i tetti delle case, tra le pietre delle strade,
sopra gli alberi che muoiono, sopra i campi che si seccano,
sopra i cuccioli degli uomini, sulle mandrie che la bevono,
sulle spiagge abbandonate una pioggia che èveleno
e che uccide lentamente, pioggia senza arcobaleno
che va, che va, che va, che va, che va!
Songtekstvertaling
Het kwam uit de woestijnen in West-Mongolië.
een wolk van de dood, een spectrale wolk die gaat, dat gaat, dat gaat…
Over de velden van China, over de tempel en het padieveld,
steek de Gele Rivier over, steek de muur over en ga, en ga, en ga…
Boven de gravende buffel, op een eeuwenoude beschaving,
boven de rode vlaggen, op de portretten van de profeten,
op de portretten van heren
boven de onbeschaamde graven van de oude keizers.…
Het bedekt een continent, het rent naar de zee. ,
het bedekt de hemel tot het punt waar het oog kan kijken en gaat, en gaat, en gaat…
Tijdens de vlucht van meeuwen die in het water vallen,
over de vissen die drijven en het strand bedekken en gaan, en gaan, en gaan…
De vissers richten hun ogen op zo ' n heldere hemel.,
de golven lijken te stoppen, je voelt die stilte niet
en de netwerken zijn vol
van zilveren lijken…
Dan breken de wolken en de langzame regen valt
boven de daken van huizen, tussen de stenen van de straten,
boven de bomen die sterven, boven de velden die verwelken,
op de jonge mensen, op de kuddes die het drinken,
op de verlaten stranden een regen die vergif is
en dat doodt langzaam, regen zonder regenboog
dat is het, dat is het, dat is het, dat is het, dat is het!