Francesco Guccini — Inutile songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Inutile" van Francesco Guccini.
Songteksten
A Rimini la spiaggia com'è vuota, quasi inutile di marzo
Deserta dell' estate, in ogni simbolo imbecille e vacanziera
E noi, senza nemmeno un poco d' ironia, fra gusci e quarzo
Ad inventare insieme primavera
Era piovuto piano e senza pause quasi fino a quel momento
Picchiando sopra ai pali della spiaggia il mare si spezzava in lembi;
Nel ristorante vuoto il cameriere, assorto e lento
Cifrava il rebus dei cumulonembi
Compiendo poi quel rito inevitabile e abusato
Corremmo coraggiosi e scalzi lungo la battigia:
Di un verde di bottiglia era quel mare affaticato, l’aria una stanza grigia…
Scoprimmo che oggi il mare lascia un povero relitto
Naufragi di catrame e di lattine arrugginite:
Parlare era soltanto un altro inutile delitto contro le nostre vite…
Parlare, poi di cosa? Di quel vino troppo freddo e un poco andato?
O di quel fritto misto dato lì con malagrazia naturale?
A chi è triste di suo come un limone già adoperato
Dà ancora più tristezza mangiar male…
E dire che volevo regalarti un compleanno un po' diverso
Ma in noi turisti fuori di stagione c’era tutto di sbagliato:
La notte, già una cosa andata via, il mattino perso
E il pomeriggio forse già sciupato…
Però malgrado tutto si era stati bene assieme
Così, senza un futuro, in incertezza intenerita
Pensavo: «Farlo o no? Parlare o no? Restare assieme e poi cambiarsi vita?
Ma se fossimo stati un’altra coppia fra le tante
Avremmo trasformato tutto in quella poca gioia
O avremmo litigato per sfogare ad ogni istante l’urlare della noia?
Domanda forse inutile, com’era forse inutile quel giorno
Da prendere così come veniva, senza calcolare il resto;
Ci salutammo in fretta e in fretta anch’io feci ritorno:
Di marzo si fa sera ancora presto…
Songtekstvertaling
In Rimini het strand als het leeg is, bijna nutteloos in Maart
Zomerwoestijn, in elk imbeciel en vakantie symbool
En wij, zonder enige ironie, tussen schelpen en kwarts
Samen de lente uitvinden
Het regende langzaam en zonder pauzes bijna tot dat moment.
Boven de strandpalen brak de zee in flappen;
In het lege restaurant is de ober, verdiept en langzaam
Het versleutelde de rebus van cumulonembi
Dan het uitvoeren van dat onvermijdelijke en misbruikte ritueel
We liepen dapper en blootsvoets langs de kustlijn.:
Van een fles groen was die vermoeide zee, de lucht een grijze kamer…
We hebben ontdekt dat de zee vandaag een arm wrak achterlaat.
Wrakken van teer en roestbakken:
Praten was gewoon een nutteloze misdaad tegen ons leven.…
Praten, en dan? Is die wijn te koud en een beetje weg?
Of dat gemixte bakje met natuurlijk Malagasy?
Voor wie is verdrietig over het is als een citroen al gebruikt
Het geeft nog meer verdriet om slecht te eten.…
En om te zeggen dat ik je een andere verjaardag wilde geven.
Maar in ons toeristen buiten het seizoen was er alles mis:
De nacht, al een ding weg, de ochtend verloren
En de middag misschien al verspild…
Maar ondanks alles waren we goed samen.
Dus, zonder een toekomst, in tender onzekerheid
Ik dacht, " Doe het of niet? Praten of niet? Bij elkaar blijven en dan je leven veranderen?
Maar als we nog een paar van de vele
We zouden alles in die kleine vreugde hebben veranderd.
Of zouden we vechten om de schreeuwen van verveling op elk moment te ventileren?
Vraag misschien nutteloos, hoe was misschien nutteloos die dag
Te worden genomen zoals het kwam, zonder de rest te berekenen;
We groetten elkaar snel en snel. ik kwam ook terug.:
Maart is nog vroeg in de avond…