Francesco Guccini — Canzone Delle Osterie Di Fuori Porta songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Canzone Delle Osterie Di Fuori Porta" van Francesco Guccini.
Songteksten
Sono ancora aperte come un tempo le osterie di fuori porta,
ma la gente che ci andava a bere fuori o dentro ètutta morta:
qualcuno èandato per età, qualcuno perchègiàdottore
e insegue una maturità, si èsposato, fa carriera ed èuna morte un po' peggiore.
Cadon come foglie o gli ubriachi sulle strade che hanno scelto,
delle rabbie antiche non rimane che una frase o qualche gesto,
non so se scusano il passato per giovinezza o per errore,
non so se ancora desto in loro, se m' incontrano per forza, la curiositào il timore…
Io ora mi alzo tardi tutti i giorni, tiro sempre a far mattino,
le carte poi il caffèdella stazione per neutralizzare il vino,
ma non ho scuse da portare, non dico piùd'esser poeta,
non ho utopie da realizzare: stare a letto il giorno dopo èforse l’unica mia
meta…
Si alza sempre lenta come un tempo l’alba magica in collina,
ma non provo piùquando la guardo quello che provavo prima.
Ladri e profeti di futuro mi hanno portato via parecchio,
il giorno èsempre un po' piùoscuro, saràforse perchèèstoria, saràforse
perchèinvecchio…
Ma le strade sono piene di una rabbia che ogni giorno urla piùforte,
son caduti i fiori e hanno lasciato solo simboli di morte.
Dimmi se son da lapidare se mi nascondo sempre più,
ma ognuno ha la sua pietra pronta e la prima, non negare, me la tireresti tu…
Sono piùfamoso che in quel tempo quando tu mi conoscevi,
non piùamici, ho un pubblico che ascolta le canzoni in cui credevi
e forse ridono di me, ma in fondo ho la coscienza pura,
non rider tu se dico questo, ride chi ha nel cuore l’odio e nella mente la paura…
Ma non devi credere che questo abbia cambiato la mia vita,
èuna cosa piccola di ieri che domani ègiàfinita.
Son sempre qui a vivermi addosso, ho dai miei giorni quanto basta,
ho dalla gloria quel che posso, cioèqualcosa che andràpresto, quasi come i soldi in tasca…
Non lo crederesti ho quasi chiuso tutti gli usci all’avventura,
non perchèmetteròla testa a posto, ma per noia o per paura.
Non passo notti disperate su quel che ho fatto o quel che ho avuto:
le cose andate sono andate ed ho per unico rimorso le occasioni che ho perduto.
Sono ancora aperte come un tempo le osterie di fuori porta,
ma la gente che ci andava a bere fuori o dentro ètutta morta:
qualcuno èandato per formarsi, chi per seguire la ragione,
chi perchèstanco di giocare, bere il vino, sputtanarsi ed èuna morte un po'
peggiore…
Songtekstvertaling
Zijn nog steeds open als zodra de tavernes buiten de deur,
maar de mensen die buiten of daar dronken, zijn allemaal dood.:
iemand is ouder geworden, iemand omdat hij al een dokter is.
en hij streeft een volwassenheid na, trouwde, maakt een carrière en Isa dood een beetje erger.
Cadon als blaadjes of dronkaards op de wegen die ze kozen,
van de oude rabbijnen blijft er slechts één zin of een gebaar over.,
Ik weet niet of ze het verleden vergeven voor de jeugd of per ongeluk.,
Ik weet niet of ik er nog in zit, of ze me met geweld, nieuwsgierigheid of angst ontmoeten.…
Ik sta nu elke dag laat op, Ik gooi er altijd ' s morgens in,
de kaarten dan het koffiestation om de wijn te neutraliseren,
maar ik heb geen excuus meer om een dichter te zijn.,
Ik heb geen utopieën te realiseren: de volgende dag in bed blijven is voor mijn enige
bestemming…
Het stijgt altijd langzaam als eens de magische dageraad op de heuvel,
maar ik voel me niet meer als ik naar haar kijk dan voorheen.
Dieven en profeten van de toekomst hebben me veel afgenomen.,
de dag is altijd een beetje donkerder, het zal lang zijn want het is geschiedenis, het zal lang zijn
omdat ik oud ben.…
Maar de straten zijn vol woede die elke dag luider schreeuwt,
bloemen vielen en lieten alleen symbolen van de dood achter.
Vertel me of ik stoned ben als ik me meer en meer verstop.,
maar iedereen heeft zijn eigen steen klaar en de eerste, ontken het niet, je zou het naar mij gooien…
Ik ben beroemder dan toen je me kende.,
geen vrienden meer, ik heb een publiek dat luistert naar de liedjes waar je in geloofde.
en misschien lachen ze me uit, maar diep van binnen heb ik een zuiver geweten.,
lach niet als ik dit zeg, hij lacht wie haat in zijn hart heeft en angst in zijn geest…
Maar je hoeft niet te geloven dat dit mijn leven heeft veranderd.,
het is een klein ding van gisteren dat morgen al voorbij is.
Ik ben hier altijd om van te leven, Ik heb genoeg van mijn dagen,
Ik heb uit de glorie wat ik kan, dat wil zeggen, iets dat snel zal gaan, bijna als geld in mijn zak…
Je zou het niet geloven. Ik heb bijna alle avonturen afgesloten.,
niet omdat ik mijn hoofd op zijn plaats zet, maar uit verveling of angst.
Ik besteed geen wanhopige nachten aan wat ik heb gedaan of wat ik heb gehad.:
dingen zijn weg en ik heb alleen spijt van de kansen die ik gemist heb.
Zijn nog steeds open als zodra de tavernes buiten de deur,
maar de mensen die buiten of daar dronken, zijn allemaal dood.:
iemand is naar vorm gegaan, wie de reden te volgen,
wie is de reden waarom ik moe ben van het spelen, drinken van wijn, spugen en het is een beetje dood
erger…