Francesco Guccini — Ballando Con Una Sconosciuta songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ballando Con Una Sconosciuta" van Francesco Guccini.
Songteksten
Con gesti da gatto infilava sui tetti le antenne,
in alto d' estate sui grattacieli della periferia
come un angelo libero, in bilico sulla città.
«Non c'èsolo il vento», diceva, «anche la luce puòportarti via,
se hai tempo da perdere e dentro la giusta elettricità,
e se da sempre ti aspetti un miracolo.»
Captare èun mestiere difficile in questa città,
nel cielo ricevere, trasmettere e poi immaginarsi qualunque cosa,
per ferire il silenzio che tutti hanno dentro di sé.
Ma lui credeva nelle ferite e si sfiorava, si toccava nel cuore con la mano
nervosa,
guardando le nuvole correre via impazienti da lì,
da quel tetto sospeso sugli uomini…
Finchèun giorno un' antenna ribelle ai programmi di quiz
fece sparire le strisce e nel cielo, trasmise l’immagine della Madonna,
una donna normale, non male, che disse così:
«Io spengo la luce, se vuole io posso fare una musica piùforte del vento,
posso anche uscire dal monitor, dalla gravità,
potremmo ballare anche subito se lei non ha fretta e non vuole tornare laggiù.»
E noi siamo sempre veloci a cambiare canale,
ma coi piedi piantati per terra, guardando la vita con aria distratta,
senza entrare nel campo magnetico della felicità,
felicitàche sappiamo soltanto guardare, aspettare, cercare giàfatta,
quasi fosse anagramma perfetto di facilità,
barando su un' unica lettera…
Conoscevo quell' uomo e per questo racconto di lui,
èsparito da allora e nessuno ha scoperto dov'è,
ma un dubbio, un sospetto od un sogno io almeno ce l' ho:
provate a passare in una sera d' estate vicino ai grattacieli di periferia,
provate a sentire, captare, trasmettere e poi raccontare qualcosa:
se allora sentite una musica son loro che ballano in bilico sulla città…
Songtekstvertaling
Met kat gebaren duwde hij de antennes op de daken.,
hoog in de zomer op de wolkenkrabbers van de buitenwijken
als een vrije engel, zwevend over de stad.
"Er is niet alleen de wind," zei hij, " zelfs het licht kan je wegnemen,
als u tijd te verspillen en binnen de juiste elektriciteit,
en als je altijd een wonder hebt verwacht.»
Gevangen nemen is een moeilijke baan in deze stad.,
in de hemel ontvangen, zenden en dan alles voorstellen,
om de stilte te kwetsen die iedereen in zichzelf heeft.
Maar hij geloofde in de wonden en raakte zichzelf aan, raakte zichzelf in het hart met zijn hand
zenuwstelsel,
de wolken zien wegrennen, terwijl zij er ongeduldig van wegrennen.,
van dat dak boven mannen.…
Tot op een dag een rebellenantenne aan quiz programma ' s
hij liet de strepen verdwijnen en in de lucht, stuurde het beeld van Onze-Lieve-Vrouw,
een normale vrouw, niet slecht, die dat zei.:
"Ik doe het licht uit, als je wilt kan ik Muziek sterker maken dan de wind,
Ik kan ook uit de monitor, van de zwaartekracht,
we kunnen meteen dansen als ze geen haast heeft en niet terug wil.»
En we zijn altijd snel om van kanaal te veranderen,
maar met zijn voeten op de grond, kijkend naar het leven met afgeleid lucht,
zonder het magnetisch veld van geluk binnen te gaan,
gefeliciteerd dat we alleen weten hoe we moeten kijken, wachten, zoeken al,
bijna perfect anagram van gemak,
vreemdgaan op een enkele letter…
Ik kende die man en door dit verhaal over hem,
sindsdien is hij weg en niemand weet waar hij is.,
maar een twijfel, een vermoeden of een droom heb ik tenminste.:
probeer een zomeravond bij de wolkenkrabbers van de buitenwijken door te brengen.,
probeer te horen, vangen, verzenden en dan iets te vertellen.:
als je dan een muziek hoort dan dansen ze boven de stad…