Francesco De Gregori — Ultimo discorso registrato songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ultimo discorso registrato" van Francesco De Gregori.
Songteksten
Che tipo d’uomo legge oggi il Vangelo,
che t’hanno fatto agli occhi, Ges№ Maria.
Terza domanda:
«Quanti hanno ho sotto il cielo
e quante mosche ho torturato
nella mia infanzia buona e cattiva?».
Prima di diventare uno di loro quanto ci ho messo,
quanta rabbia e quanto sesso dietro ai vetri.
Discutevano in quattro in un tramonto italiano,
di politica, estetica e matematica.
Le loro sigarette tiravano il fumo al mulino
e all’improvviso un’esplosione da lontano.
Ed era l’ultima guerra e il primo amore,
miti, tranquilizzanti, forse droghe pesanti
o mani pietose che chiudono gli occhi.
E adesso dimmi quando finir la guerra,
e adesso dimmi quando finir la guerra,
e adesso per favore dimmi quando finir la guerra,
sono stufo di stare nella mia trincea di lusso.
E a questo punto i tre quarti del pubblico
cominciarono a fischiare, a gridare:
«Ogni cosa a suo posto, quest’uomo nel posto sbagliato!».
Ed io vi ho solamente raccontato
senza niente inventare,
l’ultimo discorso registrato
dell’uomo che voleva parlare,
dell’uomo che voleva parlare.
Songtekstvertaling
Wat voor man leest het Evangelie vandaag?,
wat ze met je ogen deden, ges№ Maria.
De derde vraag:
"Hoeveel heb ik er onder de lucht
en hoeveel vliegen heb ik gemarteld?
in mijn jeugd goed en slecht?».
Voordat ik één van hen werd hoe lang heb ik,
hoeveel woede en hoeveel seks er achter het glas zit.
Ze hadden ruzie in vier uur bij een Italiaanse zonsondergang.,
politiek, esthetiek en wiskunde.
Hun sigaretten gooiden rook naar de molen.
en plotseling een explosie van ver.
En het was de laatste oorlog en de eerste liefde,
mythen, kalmeringsmiddelen, misschien zware drugs.
of zielige handen die hun ogen sluiten.
En zeg me nu wanneer ik de oorlog moet beëindigen.,
en zeg me nu wanneer ik de oorlog moet beëindigen.,
en zeg me nu wanneer ik de oorlog moet beëindigen.,
Ik ben het zat om in mijn luxe loopgraaf te zitten.
En op dit punt de driekwart van het publiek
ze begonnen te fluiten, te schreeuwen.:
"Alles op zijn plaats, deze man op de verkeerde plaats!».
En ik heb je net verteld
zonder iets uit te vinden,
de laatste opgenomen toespraak
van de man die wilde praten,
de man met wie hij wilde praten.