Francesco De Gregori — Il canto delle sirene songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il canto delle sirene" van Francesco De Gregori.
Songteksten
Non sarà il canto delle sirene che ci innamorerÃ,
Noi lo conosciamo bene, l’abbiamo sentito giÃ,
E nemmeno la mano affilata, di un uomo o di una divinitÃ.
Non sarà il canto delle sirene in una notte senza lume,
A riportarci sulle nostre tracce, dove l’oceano risale il fiume,
Dove si calmano le onde, dove si spegne il rumore.
Non sarà il canto delle sirene, ascoltaci o Signore.
Mio padre era un marinaio, conosceva le cittÃ,
Mio padre era un marinaio, partito molti mesi fa.
Mio figlio non lo conosce, mio figlio non lo saprÃ,
Mio padre era un marinaio, partito molti mesi fa.
Non sarà il canto delle sirene, nel girone terrestre,
Ad insegnarci quale ritorno, attraverso alle tempeste,
Quando la bussola si incanta, quando si pianta il motore.
Non sarà il canto delle sirene ad addormentarci il cuore,
Quando l’occhio di Ismaele si affaccia da dietro il sole,
E nella schiuma della nostra scia qualcosa appare e scompare.
Non sarà il canto delle sirene che non ci farà guardare.
Mio padre era un marinaio e andava a navigare,
Se l'è portato il vento, se l'è portato il mare.
Mio padre era un marinaio, girava le cittÃ,
Mio figlio non le conosce, ma le conoscerÃ.
Non sarà il canto delle sirene che ci addormenterÃ,
L’abbiamo sentito bene, l’abbiamo sentito giÃ,
Ma sarà il coro delle nostre donne, da una spiaggia di sassi.
Sarà la voce delle nostre donne, a guidare i nostri passi,
I nostri passi nel vento, e il vento ci prende per vela.
Sarà di ferro la sabbia, sarà di fuoco la terra.
Ascoltaci o Signore, perdonaci la vita intera.
Mio padre era un marinaio, conosceva le cittÃ,
Partito il mese di febbraio di mille anni fa,
Mio figlio non lo ricorda, ma lo ricorderÃ,
Mio padre era un marinaio, mio figlio lo sarÃ.
Songtekstvertaling
Het zal niet het zingen van zeemeerminnen zijn die verliefd op ons zullen worden.,
We kennen het goed, we hebben het al gehoord,
En zelfs niet de scherpe hand van een man of een godheid.
Het zal niet het zingen van sirenes zijn in een nacht zonder licht,
Om ons terug te brengen naar onze sporen, waar de oceaan de rivier op gaat,
Waar de golven kalmeren, waar het geluid uitgaat.
Het zal niet het zingen van sirenes zijn, hoor ons, Heer.
Mijn vader was een Zeeman, kende de steden,
Mijn vader was een Zeeman, vertrok vele maanden geleden.
Mijn zoon weet het niet, mijn zoon zal het niet weten.,
Mijn vader was een Zeeman, vertrok vele maanden geleden.
Het zal niet het zingen van sirenes zijn, in de aardse groep,
Om ons te leren die terugkeren, door de stormen,
Als het kompas betoverd is, als je de motor plant.
Het zal niet het zingen van sirenes zijn dat onze harten in slaap zal brengen.,
Als het oog van Ismaël van achteren verschijnt.,
En in het schuim van onze kielzog verschijnt en verdwijnt er iets.
Het zal niet het sirenenenlied zijn dat ons niet laat kijken.
Mijn vader was een zeeman en ging zeilen.,
Als de wind het brengt, als de zee het brengt.
Mijn vader was een Zeeman, reisde door de steden,
Mijn Zoon kent ze niet, maar dat zal hij wel.
Het zal niet het zingen van sirenes zijn dat ons in slaap zal brengen.,
We hebben het goed gehoord, we hebben het al gehoord.,
Maar het zal het koor van onze vrouwen zijn, van een stenen strand.
Het zal de stem van onze vrouwen zijn, om onze stappen te begeleiden,
Onze stappen in de wind, en de wind neemt ons met zeil mee.
Het zand zal van ijzer zijn, de aarde zal van vuur zijn.
Luister naar ons, Heer, vergeef ons ons ons hele leven.
Mijn vader was een Zeeman, kende de steden,
Februari van duizend jaar geleden,
Mijn zoon herinnert het zich niet, maar hij zal het zich herinneren.,
Mijn vader was een Zeeman, mijn zoon zal dat zijn.