Francesco Camattini — Il canto di Antigone songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il canto di Antigone" van Francesco Camattini.
Songteksten
E senza pianti, né amici, né amore
vengo sospinta sul varco dell’Ade
l’occhio divino del sole e la luce
non mi sarà mai più dato vedere.
Io dico addio alla bella mia Tebe
a questo vento e alle pietre del fiume
alle sue porte che salgono in alto
che sono vele di bianco dolore.
E se Creonte non fosse stato così,
orgoglioso:
forse sarei, certo sarei,
forse sarei, ancora là
forse sarei, certo sarei
forse sarei ancora là.
Io dico addio a queste mie mani,
a questi occhi ricolmi di incontri,
a questi gesti che non hanno un domani
alla parola che è un albero al vento
a questi uccelli che mi danzano dentro
qua dentro il ventre che ora è il mio cielo,
ad ogni notte che ho già vissuto
che è come un fuoco e mi brucia il palato.
E se Creonte non fosse stato così,
orgoglioso:
forse sarei, certo sarei,
forse sarei, ancora là
forse sarei, certo sarei
forse sarei ancora là.
Com'è difficile obbedire a se stessi,
com'è difficile quanto costa fatica
a voi spaventa l’anarchia del mio cuore
la mia follia è la vostra paura.
Se tutti voi non foste stati così
orgogliosi:
forse sarei, certo sarei,
forse sarei, ancora là
forse sarei, certo sarei
forse sarei ancora là…
Songtekstvertaling
En niet huilen, geen vrienden, geen liefde
Ik word naar de poort van de Hades geduwd.
het goddelijke oog van de zon en het licht
Ik zal nooit meer gezien worden.
Ik neem afscheid van mijn mooie Thebe
naar deze wind en de stenen van de rivier
bij de hooggelegen deuren
dat zijn zeilen van witte pijn.
En als Creon dat niet was geweest,
trots:
misschien zou ik dat wel zijn.,
misschien zou ik er nog zijn.
misschien zou ik dat wel zijn.
misschien zou ik er nog zijn.
Ik neem afscheid van mijn handen.,
naar deze ogen vol met afspraakjes,
op deze gebaren die geen morgen hebben
naar het woord dat een boom in de wind is
op die vogels die in me dansen
hier is de buik nu mijn hemel,
elke nacht heb ik geleefd
wat als een vuur is en mijn gehemelte verbrandt.
En als Creon dat niet was geweest,
trots:
misschien zou ik dat wel zijn.,
misschien zou ik er nog zijn.
misschien zou ik dat wel zijn.
misschien zou ik er nog zijn.
Hoe moeilijk het is om jezelf te gehoorzamen,
hoe moeilijk het is hoe moeilijk het kost
de anarchie van mijn hart beangstigt je.
mijn waanzin is jouw angst.
Als jullie niet zo waren geweest.
trots:
misschien zou ik dat wel zijn.,
misschien zou ik er nog zijn.
misschien zou ik dat wel zijn.
misschien zou ik er nog zijn.…