Francesco Camattini — Da Parigi per S. songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Da Parigi per S." van Francesco Camattini.
Songteksten
Ti cerco ancora per questi luoghi
mi aggiro lento sotto i lampioni
sposto il ricordo da viale a viale
per darti il tempo di riaffiorare
e vedo un ombra, curva indistinta
lungo il confine della tua assenza
tu sei là dietro, potrei giurarci
e ti nascondi per non trovarmi
l’amore è un giorno di girasoli
riempito all’orlo dei suoi clamori
è un sorso chiaro, lampo di voce
una finzione in controluce
l’amore è un tacco, che ruota a tempo
attorno ai valzer e allo spumante
l’amore è un anno, cent’anni uguali
prima di fuochi, poi di fanali
la la la la la la…
e ti allontani, la sento ancora
portarti al largo questa paura
di ritrovarmi dietro un portone
vuotar due volte lo stesso bicchiere
così ti osservo, dalla terrazza
brindare in un grido alla folla che impazza
restar da sola, sul marciapiede
scoprire un viso che non vuoi vedere
l’amore è un giro, di girasoli
per questi campi affacciati sui viali
e passa oltre, le mie ragioni
scambia l’inizio e le conlusioni
l’amore è un fischio, di smarrimento
fumo e stazioni che scorrono nel vento
sala d’attesa di ogni dolore
che non esiste ma può far male
la la la la la la…
E frugo ancora, tra certi specchi
che portano il peso di nomi già vecchi
e ti sorprendo, come ubriaca
cercarti un volto che incominci da capo
così ti vedo, in lontananza
tra stelle filanti che ritman la danza
del nostro eterno andirivieni
tra viali vuoti ed altri già pieni
Songtekstvertaling
Ik ben nog steeds op zoek naar deze plaatsen.
Ik dwaal langzaam onder de lantaarnpalen
Ik verplaats de herinnering van avenue naar Avenue.
om je de tijd te geven om weer op te duiken.
en ik zie een schaduw, onduidelijke bocht
langs de grens van je afwezigheid
je bent daar, ik kan het zweren.
en je verstopt je om me niet te vinden
liefde is een dag van zonnebloemen
gevuld tot aan de rand met zijn kreten
het is een heldere slok, flits van de stem
een fictie in achterlicht
liefde is een hak, die draait in de tijd
rond walsen en mousserende wijn
liefde is één jaar, honderd jaar gelijk
eerst branden, dan lichten
la la la la la la la…
en je loopt weg, Ik voel het nog steeds
haal je van deze angst af.
om mezelf achter een deur te vinden
twee keer hetzelfde glas leegmaken
dus ik kijk naar je, vanaf het terras
toast in a cry to the mad crowd
wees alleen, op de stoep
ontdek een gezicht dat je niet wilt zien
liefde is een rit, van zonnebloemen
voor deze velden met uitzicht op de wegen
en verder, mijn redenen
begin en conlusions omwisselen
liefde is een fluitje, van verbijstering
rook en in de wind stromende stations
wachtkamer van elke pijn
dat bestaat niet, maar kan pijn doen.
la la la la la la la…
En ik zoek nog steeds door bepaalde spiegels
met het gewicht van oude namen
en ik verras je, als dronken.
kijk naar een gezicht dat opnieuw begint.
dus ik zie je, in de verte
tussen slingers die ritman dansen
van onze eeuwige komen en gaan
tussen lege wegen en anderen die al vol zijn