Foy Vance — Closed Hand, Full Of Friends songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Closed Hand, Full Of Friends" van Foy Vance.
Songteksten
The scenery’s changing and it warms my soul
I’m 200 miles down and a long way yet to go So get your boots on and your walking cool
And we’ll together leave our footprints upon a virgin snow
That ancient sunrise will soon descend
And we’ll be left here pondering on the things which you cannot change
So let’s start over with no means to an end
Just in love and out of hope and a closed hand, full of friends
Yeah, well, livin' was alright but I was dead in the water
Couldn’t see it in its light, I couldn’t kneel in its altar
All I wanted was to tear it right down to the ground
But I’m feeling alright now, yeah, I’m feeling alright
Every morning when the coffee’s on And I rediscover that color in your eyes, in its gold and its bronze
And in the moonlight go get the camera, just go With the recitations of the parish poets popping on our scrolls
Yeah, well, I was alright but I was dead in the water
Could see it’s light, I couldn’t kneel in its altar
All I wanted was a turn right down to the promising
Through this fleeting culture
And hide away from wolves and the vultures
All they wanted was to tear me right down to the ground
Oh, I’m feeling alright, I am now, yeah, I’m feeling alright
In the recitations of the parish poets
In the buildings, in the burrows, in the locked boats
I will find my means to an end
With an open heart in hold and a closed hand, full of friends
In the recitations of the parish poets
In the buildings, in the burrows, in the locked boats
I will find my means to an end
With an open heart in hold and a closed hand, full of friends
In the recitations of the parish poets
In the buildings, in the burrows, in the locked boats
I will find my means to an end
With an open heart in hold and a closed hand, full of friends
In the recitations of the parish poets
In the buildings, in the burrows, in the locked boats
I will find my means to an end
With an open heart in hold and a closed hand, full of friends
Songtekstvertaling
Het landschap verandert en het verwarmt mijn ziel
Ik ben 200 mijl naar beneden en nog een lange weg te gaan dus trek je laarzen aan en je wandelende cool
En we laten samen onze voetafdrukken achter op een maagdelijke sneeuw
Dat de oude zonsopgang snel zal dalen
En we zullen hier blijven nadenken over de dingen die je niet kunt veranderen.
Dus laten we opnieuw beginnen zonder middelen tot een einde
Gewoon verliefd en uit hoop en een gesloten hand, vol vrienden
Ja, nou, leven was goed maar ik was dood in het water
Ik kon het niet zien in het licht, ik kon niet knielen in het altaar.
Alles wat ik wilde was het tot op de grond te slopen.
Maar ik voel me goed nu, ja, ik voel me goed
Elke ochtend als de koffie aan staat en ik die kleur in je ogen herontdek, in het goud en het brons
En in het maanlicht pak je de camera, ga gewoon met de recitaties van de parochiepoëten die op onze rollen verschijnen.
Ja, nou, ik was in orde maar ik was dood in het water
Ik kon het licht zien, ik kon niet knielen in het altaar.
Alles wat ik wilde was een afslag naar de veelbelovende
Door deze vluchtige cultuur
En zich verstoppen voor wolven en gieren
Alles wat ze wilden was me tot op de grond te slopen.
Oh, ik voel me goed, Ik voel me goed nu, ja, ik voel me goed
In de recitaties van de parochie dichters
In de gebouwen, in de burrows, in de gesloten Boten
Ik zal mijn middelen tot een einde vinden.
Met een open hart in de greep en een gesloten hand, vol vrienden
In de recitaties van de parochie dichters
In de gebouwen, in de burrows, in de gesloten Boten
Ik zal mijn middelen tot een einde vinden.
Met een open hart in de greep en een gesloten hand, vol vrienden
In de recitaties van de parochie dichters
In de gebouwen, in de burrows, in de gesloten Boten
Ik zal mijn middelen tot een einde vinden.
Met een open hart in de greep en een gesloten hand, vol vrienden
In de recitaties van de parochie dichters
In de gebouwen, in de burrows, in de gesloten Boten
Ik zal mijn middelen tot een einde vinden.
Met een open hart in de greep en een gesloten hand, vol vrienden