Fox and the Bird — Wreck of the Fallible songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wreck of the Fallible" van Fox and the Bird.
Songteksten
All the broken, the lowly, and the poor
Were gathered and loaded at the shore
To cast of beggar, thief, and whore
To a lonely road
This mother, her situation grim
Held her child close and leaning in
was praying, «dear Father I have sinned»
«So the boy, he must go»
They say oh,
Why have we been selected now to go?
Out to the ones you’ve neglected in their darkest hours?
Were you ever really there at all?
But when the bell tolls on that grey morn
Would you cut your ties and run?
Here’s to the wreck of the fallible
All their rudders travel where they will
For seven generations in the swill
To eat, but never to be filled
Just remain a foe
Battered, arriving at the spot
Awaken after years of being lost
His men, they’re not worried what it cost
They’ve starved down below
They say oh,
Why have we been rejected by our own?
Was it wrong to expect that in their darkest hours
You were ever really there at all?
But when the bell tolls on that grey morn
Would you cut your ties and run?
Here’s to the wreck of the fallible
Just stay another couple days
Floating all alone among the waves
Stowing what others throw away
For the few you could save
Songtekstvertaling
Al de gebroken, de nederige, en de armen
Werden verzameld en geladen aan de kust
Om te werpen van bedelaar, dief en hoer
Naar een eenzame weg
Deze moeder, haar situatie grimmig
Hield haar kind dichtbij en leunde erin.
"lieve vader, Ik heb gezondigd»
"Dus de jongen, hij moet gaan»
Ze zeggen oh,
Waarom zijn we nu geselecteerd om te gaan?
Naar degenen die je in hun donkerste uren hebt verwaarloosd?
Was je er ooit echt?
Maar als de klok luidt op die grijze morgen
Wil je je banden verbreken en vluchten?
Op het wrak van de feilbare.
Al hun rudders reizen waar ze willen
Zeven generaties lang in de spoeling
Om te eten, maar nooit om gevuld te worden.
Blijf gewoon een vijand.
Geslagen, ter plaatse aangekomen
Wakker worden na jaren van verloren zijn
Zijn mannen maken zich geen zorgen over wat het kost.
Ze zijn beneden uitgehongerd.
Ze zeggen oh,
Waarom zijn we door onze eigen mensen afgewezen?
Was het verkeerd om te verwachten dat in hun donkerste uren
Ben je er ooit echt geweest?
Maar als de klok luidt op die grijze morgen
Wil je je banden verbreken en vluchten?
Op het wrak van de feilbare.
Blijf nog een paar dagen.
Zwevend helemaal alleen tussen de golven
Wat anderen weggooien.
Voor de weinigen die je kunt redden