Forseti — Korn songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Korn" van Forseti.

Songteksten

Glut um Glut drängt sich von innen

Einen Weg durch festen Stein.

Glühend Adern haltlos rinnen,

Schaffen strömend neues Sein,

Wecken bebend altes Sinnen.



Blankgespült vom Fluss der Zeiten

Wächst heran im Weltenschoß

Schlafend noch seit Ewigkeiten

Jenes Urkorn und ward groß,

Spannte steinern Flügelweiten,



Die es um die Welt gelegt

Und geschliffen einst aus Erzen,

Stumm im Ozean gehegt,

Wacht es über unsere Herzen,

Zeigt uns einen stillen Weg.



Der da führt durch dunkle Stunden,

Durch Geäst der Zeitenwende.

Bleibt dem berge tief verbunden,

Der schon wartet auf sein Ende,

Das ihm quillt aus alten Wunden.



Korn, das wuchs in schwarzer Tiefe,

Birgt ein Sehnen gleich dem Stern,

Den man verloren nächtens riefe.

Doch verschlossen bleibt sein Kern,

In dem jenes Hoffen schliefe.



Doch kein Mensch begreift sein Sinnen,

Losgelöst bleibt der Verstand.

Erst im Traum streift man die Schwingen,

Die dem Wachen unbekannt,

Und dem Korn sein Sehnen bringen.

Songtekstvertaling

Van binnenuit gloeiend heet.

Een pad door massieve steen.

Gloeiende aderen zonder ondersteuningsgoten,

Creëren van stromend nieuw wezen,

Trillende oude zintuigen wakker maken.



Kaal gewassen door de rivier van de tijd

Opgroeien in de schoot van de wereld

Slapen voor eeuwen

Die oerkorrel en groeiden groot.,

Gestrekte steinern-vleugelbreedte,



Wie heeft het de wereld rond gestuurd?

En eenmaal gepolijst uit ertsen,

Stil gekoesterd in de oceaan,

Het waakt over onze harten.,

Laat ons een rustige weg zien.



De da leidt door donkere uren,

Bij de takken van de tijd.

Blijft nauw verbonden met de berg,

Die al op zijn einde wacht,

Het komt voort uit oude wonden.



Graan dat in zwarte diepte groeide,

Verbergt een pinew als de ster,

Welke je ' s nachts verloren zou noemen.

Maar de kern blijft gesloten.,

Waarin die hoop sliep.



Maar niemand begrijpt zijn zintuigen.,

De geest blijft los.

Alleen in de droom strip je de vleugels,

Onbekend bij de bewakers,

En breng zijn spenen naar de graankorrel.