Forgotten Tomb — Disheartenment songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Disheartenment" van Forgotten Tomb.
Songteksten
Lying in a dark corner
The black candle light is dying out
Trying to refuse this suffering
As coldness burns my pale naked flesh
I faced my fears a thousand times
Endless doubts — Life of paranoia
I try to find a way out
From this state of suicidal urge
I watch with empty eyes the blade
As tears begin to fall down my face
Another night alone with myself
At one with melancholy and depression
I bleed because the dark is near
I cry as i realize you can' t be here
I need to caress your skin in the night
But now my only friend remains this knife
Why must i live with these fears?
I know my only tragedy is my mind
Sometimes i think i’m wasting all the joys
And with this bitter thought i fear to die
I feel so jaded now, so far away
I can’t face next morning with this pain
Another cut lacerates my flesh
Sometimes i think it will be the last
I’m only trying to objectivate this hate
I prove towards myself and life itself
I only need to watch these fifty wounds
I opened upon my body in the night
I only need to stop these sick death thoughts
And cry for joy when you’ll be here again
I’ll watch you sleeping naked at my side
I’ll kiss you and this blood will stop to flow
Everyone can kill himself one day
Life brings pain and suffering on our way
Cut your wrists, it’s simpler than it seems
But in death you’ll know…
Disheartenment wins
Songtekstvertaling
Liggend in een donkere hoek
Het zwarte kaarslicht sterft uit.
Proberen om dit lijden te weigeren
Als kou brandt mijn bleke naakte vlees
Ik heb mijn angsten duizend keer onder ogen gezien.
Eindeloze twijfels-leven van paranoia
Ik probeer een uitweg te vinden.
Uit deze staat van suïcidale drang
Ik kijk met lege ogen naar het lemmet.
Als tranen in mijn gezicht vallen
Weer een nacht alleen met mezelf
Bij één met melancholie en depressie
Ik bloed omdat het donker nabij is.
Ik huil als ik me realiseer dat je hier niet kunt zijn.
Ik moet je huid ' s nachts strelen.
Maar nu blijft mijn enige vriend dit mes.
Waarom moet ik met deze angsten leven?
Ik weet dat mijn enige tragedie mijn geest is.
Soms denk ik dat ik alle vreugde Verspil.
En met deze bittere gedachte ben ik bang om te sterven.
Ik voel me zo afgestompt nu, zo ver weg
Ik kan de volgende ochtend niet aan met deze pijn.
Nog een snee in mijn vlees.
Soms denk ik dat het de laatste zal zijn.
Ik probeer alleen deze haat te objectiveren.
Ik bewijs mezelf en het leven zelf.
Ik hoef alleen maar naar deze vijftig wonden te kijken.
Ik opende op mijn lichaam in de nacht
Ik hoef alleen maar die zieke gedachten over de dood te stoppen.
En huil van vreugde als je hier weer zult zijn
Ik zie je naakt aan mijn zijde slapen.
Ik zal je kussen en dit bloed zal stoppen om te stromen
Iedereen kan ooit zelfmoord plegen.
Het leven brengt pijn en lijden op onze weg
Snij je polsen door, het is eenvoudiger dan het lijkt.
Maar in de dood zul je het weten.…
Ontmoediging wint