Forefather — Shadows of the Dead songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Shadows of the Dead" van Forefather.
Songteksten
The heart hangs heavy of a warrior overcome
Twigs break beneath my feet as I make the long way home
When the time for duty came the fear was clear in their eyes
Their painful howls will ring when they see just I survive
My kinsmen lay behind me, prostrate in open graves
Cold and still, bereft of life, the field-of-slaughter's prey
As daylight wanes and birdsong fades I ponder what befell
Laid back on my bed of leaves I curse that I still dwell
Shadows of the dead bathe the field at sunset
Echoes of the slain haunt the dawn at daybreak
As dawn’s embrace approaches and breaks my somber dreams
I call to mind our falling flag, my brethren’s final screams
The harrowing sounds of conquest still pierce my troubled soul
As bent beneath the weight of grief I grimly wander on Some are born to thrive, others doomed to die
As fate decrees, the threads proclaim
The path an arrow flies, a spear-thrust parried or true
A kingdom saved, or a tribe enslaved
The web that wyrd will weave, the outcome fortune deems
Joys unbound, or a burial mound
Courage that lasts or fails, the wind on hostile sails
Sorrow’s tears or blissful cheers
Songtekstvertaling
Het hart hangt zwaar van een krijger overwonnen
Twijgen breken onder mijn voeten als ik de lange weg naar huis maak
Toen de tijd van de plicht kwam was de angst helder in hun ogen
Hun pijnlijke huil zal rinkelen als ze zien dat ik alleen overleef.
Mijne bloedverwanten liggen achter mij, en zullen in open graven worden nedergeworpen.
Koud en nog steeds, verstoken van leven, de prooi van de slacht
Als het daglicht verdwijnt en vogelslang vervaagt denk ik na over wat er gebeurde.
Liggend op mijn bed van bladeren ik vervloek dat ik nog steeds leef
Schaduwen van de doden baden het veld bij zonsondergang
Echo ' s van de verslagenen achtervolgen de dageraad bij dageraad
Als dawn ' s omhelzing nadert en mijn sombere dromen breekt
Ik denk aan onze vallende vlag, de laatste kreten van mijn broeders.
De schrijnende geluiden van verovering doorboren nog steeds mijn gekwelde ziel.
Zoals gebogen onder het gewicht van verdriet dwaal ik grimmig rond op sommigen worden geboren om te gedijen, anderen gedoemd om te sterven
Zoals het lot bepaalt, verkondigen de draden:
Het pad dat een pijl vliegt, een speer-stuwkracht parried of true
Een Koninkrijk gered, of een stam geknecht.
Het web dat wyrd zal weven, de uitkomst die fortune acht
Niet geconsolideerd, of een grafheuvel
Moed die blijft of faalt, de wind op vijandige zeilen
Tranen van verdriet of gelukzalige cheers