Folkstone — Le voci della sera songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le voci della sera" van Folkstone.
Songteksten
Sola riposa la meridiana sotto i portici dentro le mura
sono cento i rintocchi del campanile che fa addormentar
a lume di candela rileggo lettere di un lontano ieri
macchie d’inchiostro, carta sbiadita, parole di speranza e nostalgia
L’inizio è solo incrocio di casualita'
aspro è il sapore della fine e delle sue rovine
Tra le righe della mia memoria
voglio difendere i vecchi racconti
i sussurri di piccole storie come queste
che sto per raccontar:
nei suoi sogni una donna custodiva il violino
che leggiadra suonava
affamata divorava pane raffermo e la sua dignità
«Nell'amarezza di mani vuote» disse
«L'illusione rende tangibile ogni concreta utopia»
Dormi ma lascia i tuoi sensi desti
sorprenditi e scolpisci il senso di ogni cosa
divora il vuoto con la fantasia
lenta e sottovoce riempirà i tuoi perché…
Tra le botti colme di mosto la fragranza di pioggia leggera
il fienile di mio padre, un rifugio dove riposar
nell’aria intrisa di fatica su nei campi tornava l’energia
dalla collina la sua lanterna nella notte teneva compagnia
Ascolto rapito le fioche voci della sera
cerco nel presente un senso al mio ieri e al mio domani
Dormi ma lascia i tuoi sensi desti
sorprenditi e scolpisci il senso di ogni cosa
divora il vuoto con la fantasia
lenta e sottovoce riempirà i tuoi perché…
(Grazie a abramo per questo testo)
Songtekstvertaling
Sola rust de zonnewijzer onder de portico ' s binnen de muren.
er zijn honderd klokkenluiders in de klokkentoren waardoor je in slaap valt.
bij kaarslicht las ik brieven van een afstand gisteren.
inktvlekken, vervaagd papier, woorden van hoop en nostalgie
Het begin is een willekeurige kruising.
zuur is de smaak van het einde en de ruïnes
Tussen de lijnen van mijn geheugen
Ik wil de oude verhalen verdedigen.
het gefluister van kleine verhalen als deze
wat ik ga vertellen:
in haar dromen bewaakte een vrouw de viool
die fee klonk
hongerig verslonden oud brood en haar waardigheid
"In de bitterheid van lege handen," zei hij
"Illusie maakt elke concrete utopie tastbaar»
Slaap maar laat je zintuigen wakker
verras jezelf en sculpt de Betekenis van alles
verslind de leegte met fantasie
langzaam en rustig zal je vullen omdat…
Tussen de vaten gevuld met moet de geur van lichte regen
mijn vaders schuur, een toevluchtsoord om te rusten
in de lucht doordrenkt met vermoeidheid in de velden keerde de energie terug.
van de heuvel hield zijn lantaarn in de nacht gezelschap.
Luisteren naar de zwakke stemmen van de avond
Ik zoek in het heden een gevoel van mijn gisteren en mijn morgen
Slaap maar laat je zintuigen wakker
verras jezelf en sculpt de Betekenis van alles
verslind de leegte met fantasie
langzaam en rustig zal je vullen omdat…
(Dank aan Abraham voor deze tekst)