Folkabbestia — Siesta songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Siesta" van Folkabbestia.
Songteksten
Al mio paese quando il sole picchia sulle case
Tutta le gente chiude gli occhi e chiude le persiane
Quando è l’ora della siesta è festa per me
E invece di dormire io vado a passeggiare da solo col mio amore
Al mio paese quando il sole picchia sulle case
Noi ci baciamo in piazza come fosse mezzanotte
L’aria bianca trema e brucia ma se mi parla lei
Mi sento rinfrescare mi sembra di volare di stare in riva al mare
Mi regala ciliegie e lillà rubate ai cancelli e mi poggia corone di baci sopra
ai capelli
Come un re e una regina attraversiamo la città
Però la gente non lo sa…
Al mio paese quando il sole picchia sulle case tutta la gente chiude gli occhi
e chiude le persiane
Quando è l’ora della siesta è festa per me
E invece di dormire io vado a passeggiare da solo col mio amore
Mi regala ciiegie e lillà rubate ai cancelli
E mi poggia corone di baci intorno ai capelli come un re e una regina
attraversiamo la città
Però la gente non lo sa…
Mi regala ciliegie e lillà rubate ai cancelli
E mi poggia corone di baci intorno ai capelli
Come un re e una regina attraversiamo la città
Però la gente non losa
Però la gente non lo sa
Però la gente non lo sa
Però .al mio paese… la gente non lo sa
Al mio paese… la gente non lo sa
Al mio poese… la gente non lo sa
Al mio paese… la gente non lo saaaaaaaa!
(Grazie ad anastasia per questo testo)
Songtekstvertaling
Naar mijn land als de zon de huizen raakt
Alle mensen sluiten hun ogen en sluiten hun luiken.
Als het siësta tijd is, is het een feestdag voor mij.
En in plaats van te slapen ga ik alleen wandelen met mijn liefde
Naar mijn land als de zon de huizen raakt
We kussen op het plein alsof het middernacht was.
De witte lucht beeft en brandt maar als ze tegen me praat
Ik voel me verfrist ik voel me als vliegen om bij de zee te zijn
Hij geeft me gestolen kersen en seringen aan de poorten en zet kronen van kussen op me
naar het haar
Als een koning en een koningin steken we de stad over
Maar mensen weten het niet.…
Naar mijn land als de zon de huizen raakt alle mensen sluiten hun ogen
en sluit de luiken.
Als het siësta tijd is, is het een feestdag voor mij.
En in plaats van te slapen ga ik alleen wandelen met mijn liefde
Hij geeft me gestolen blinds en seringen aan de poorten.
En ik leg kransen van kussen rond mijn haar als een koning en een koningin
we steken de stad over.
Maar mensen weten het niet.…
Hij geeft me gestolen kersen en seringen aan de poorten.
En ze legt kransen van kussen rond mijn haar
Als een koning en een koningin steken we de stad over
Maar mensen verliezen niet
Maar mensen weten het niet.
Maar mensen weten het niet.
Maar in mijn land weten de mensen het niet.
In mijn land ... mensen weten het niet.
Mensen weten niets van mijn gedicht.
In mijn land ... mensen weten het niet!
(Dank aan anastasia voor deze tekst)