Foghat — Too Late the Hero songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Too Late the Hero" van Foghat.
Songteksten
I got a message from a girl in distress,
She was a prisoner in an apartment address.
But like a hero to the scene of the crime,
I lost my way and there was so little time.
Stood at a bus stop on a cold rainy day,
Tire through a puddle, threw some mud in my face.
No bus arrived so I just crawled into town,
I took my chances on the underground.
Subway station, wall to wall people, I couldn’t squeeze onto a train.
In desperation, I looked for a taxi, but, oh, the searching was in vain.
Too late the hero, from ten down to zero.
Too late the hero, why did she say, «Boy, boy you’re way too late!»?
She said «Boy, boy you’re way too late!»
I caught a train but there was nowhere to sit,
Reached for a strap, I thought I heard something rip,
There on the Central Line, my pants fell apart.
Train broke down and we were stuck in the dark.
Subway tunnel claustrophobia, best suit, wrinkled and damp,
Finally when I crawled up to her door, she said, «Goodbye chump!»
Too late the hero, from ten down to zero.
Too late the hero, why did she say, «Boy, boy you’re way too late!»?
She said «Boy, boy you’re way too late!»
Did I see someone in the shadow? Did I hear footsteps on the floor?
Did I hear laughter in the background just before she slammed that door?
I turned around and I headed home, I was tired, rejected and cold.
Missed the last train, left around midnight, so I walked that lonesome road.
Too late the hero, from ten down to zero.
Too late the hero, why did she say, «Boy, boy you’re way too late!»?
She said «Boy, boy you’re way too late!»
(Too late, too late the hero) Way too late.
(Too late, too late the hero) Way too late.
(Too late, too late the hero) Way too late,
Too late hey hey hey…
Songtekstvertaling
Ik kreeg een bericht van een meisje in nood.,
Ze was een gevangene in een appartement adres.
Maar als een held op de plaats delict,
Ik was de weg kwijt en er was zo weinig tijd.
Stond aan een bushalte op een koude regenachtige dag,
Moe door een plas, gooide wat modder in mijn gezicht.
Er kwam geen bus, dus ik kroop de stad in.,
Ik nam mijn kansen op de ondergrondse.
Metrostation, muur aan muur mensen, ik kon niet knijpen in een trein.
In wanhoop zocht ik een taxi, maar het zoeken was tevergeefs.
Te laat de held, van tien naar nul.
Te laat de held, waarom zei ze, "jongen, je bent veel te laat!»?
Ze zei: "Jongen, je bent veel te laat!»
Ik nam de trein, maar ik kon nergens zitten.,
Reikte naar een riem, ik dacht dat ik iets hoorde scheuren.,
Op de centrale lijn viel m ' n broek uit elkaar.
De trein ging kapot en we zaten vast in het donker.
Claustrofobie in de metro tunnel, beste pak, gerimpeld en vochtig,
Uiteindelijk, toen ik naar haar deur kroop, zei ze, "vaarwel sukkel!»
Te laat de held, van tien naar nul.
Te laat de held, waarom zei ze, "jongen, je bent veel te laat!»?
Ze zei: "Jongen, je bent veel te laat!»
Zag ik iemand in de schaduw? Hoorde ik voetstappen op de vloer?
Hoorde ik gelach op de achtergrond net voordat ze die deur dichtsloeg?
Ik draaide me om en ging naar huis, Ik was moe, afgewezen en koud.
Miste de laatste trein, vertrok rond middernacht, dus ik liep die eenzame weg.
Te laat de held, van tien naar nul.
Te laat de held, waarom zei ze, "jongen, je bent veel te laat!»?
Ze zei: "Jongen, je bent veel te laat!»
Veel te laat.
Veel te laat.
Veel te laat.,
Te laat.…