Flёur — Мост над туманным заливом songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Мост над туманным заливом" van Flёur.
Songteksten
Время остановилось между сказкой и былью,
Я стою на холодных плитах, покрытых звёздной пылью.
Мост над туманным заливом, чувство до боли знакомо,
Закрываю глаза и таю, падаю в невесомость.
Снится морю гроза, мягким травам роса,
Снятся вольному ветру крылья и паруса.
И лишь мне не уснуть, я сегодня в плену,
Горько-сладких воспоминаний, вернувших мне эту весну.
Холодам вопреки, оживают ростки, прибывает луна
И плывут мечты сквозь года,
Сквозь морские приливы, сквозь апрельские ливни.
Я хочу, чтоб так было всегда.
Хлынули звуки и краски неудержимым потоком
И разрушен крайний предел натяжения нервных волокон.
Вихри невиданной силы не дают удержаться,
Отрывают меня от земли, нарушая закон гравитации.
Километры некошеных трав, разгорается пламя костра,
Наполняются мёдом соты, льётся вино через край.
И вплетаются нити дорог в ожерелье бессонных ночей,
Лишь затем, чтобы мне однажды уснуть на твоём плече.
Шорох смятых страниц, океан без границ,
Твоё сердце внутри, чувствую каждый удар.
Тихий шёпот и крик, интонации ритм,
Я хочу, чтоб так было всегда.
Время остановилось, между сказкой и былью,
Я стою на холодных плитах, покрытых звёздною пылью.
Мост над туманным заливом, чувство до боли знакомо,
Закрываю глаза и снова падаю в невесомость.
Дремлют в дымке вулканы, тонут в воде облака,
Полон тайн необъятный мир, отражённый в твоих зрачках.
И снова мне не уснуть я навеки в плену,
Все дороги в конце концов возвращаются в эту весну.
Холодам вопреки, оживают ростки, прибывает луна
И плывут мечты сквозь года,
Сквозь морские приливы, сквозь апрельские ливни.
Я хочу, чтоб так было всегда.
Songtekstvertaling
De tijd is gestopt tussen een sprookje en een waar verhaal.,
Ik sta op de koude platen, bedekt met sterrenstof.
De brug over de foggy Bay voelt zich pijnlijk vertrouwd.,
Ik sluit mijn ogen en smelt, en val in nul zwaartekracht.
Droom van de zeestorm, zacht gras dauw,
De vrije wind droomt van vleugels en zeilen.
En alleen Ik val niet in slaap, ik zit vandaag in gevangenschap,
Bitterzoete herinneringen die deze lente terug brachten.
Ondanks het koude weer, komen de spruiten tot leven, komt de maan
En dromen zweven door de jaren heen,
Door de getijden, door de april Douches.
Ik wil dat het altijd zo blijft.
Geluiden en kleuren stroomden in een onstuitbare stroom
En de uiterste spanningsgrens van zenuwvezels wordt vernietigd.
Vortexes van ongekende kracht staan je niet toe om je vast te houden,
Ze tillen me van de grond, breken de wet van de zwaartekracht.
Kilometers onversneden grassen, de vlammen van een vuur worden ontstoken. ,
De honingraat is gevuld met honing, en de wijn wordt over de rand gegoten.
En de draden van wegen zijn geweven in de ketting van slapeloze nachten,
Zodat ik op een dag op je schouder kan slapen.
Rits van verfrommelde pagina ' s, oceaan zonder grenzen,
Je hart zit erin, Ik voel elke hartslag.
Soft whispers and screams, intonation rhythm,
Ik wil dat het altijd zo blijft.
De tijd is gestopt, tussen een sprookje en een waar verhaal,
Ik sta op de koude platen, bedekt met sterrenstof.
De brug over de foggy Bay voelt zich pijnlijk vertrouwd.,
Ik sluit mijn ogen en val terug in gewichtloosheid.
Vulkanen sluimeren in de nevel, wolken zinken in het water,
De grote wereld die in je leerlingen weerspiegeld wordt, zit vol geheimen.
Ik kan weer niet slapen Ik zit voor altijd vast,
Alle wegen komen uiteindelijk in het voorjaar terug.
Ondanks het koude weer, komen de spruiten tot leven, komt de maan
En dromen zweven door de jaren heen,
Door de getijden, door de april Douches.
Ik wil dat het altijd zo blijft.