Fito Paez — Tu Sonrisa Inolvidable songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tu Sonrisa Inolvidable" van Fito Paez.
Songteksten
Vamos a caminar por el Retiro,
vamos que hoy en Madrid hay rico fro,
vamos que estoy ansioso por jugar y hablar contigo
vamos que se agradece tu elegancia
tus ojos trashumantes, tu fragancia,
vamos y no le demos al final tanta importancia
vamos al sol, as, por Castellana
que nos abrigue el cielo y la maana,
algo qued pendiente aquella vez,
algo que no se explica con palabras
sigo sobre la idea del destino
con Las Mil y Una Noche no termino,
esto de traducir nunca paga bien, pero me rio
estoy hablando solo como antes
que fue de tus hermanas, de tu madre,
estoy un poco loco excsame, por agobiarte
Vamos al sol, as, por Castellana
que nos abrigue el cielo y la maana
algo qued pendiente, ya no se,
djame que te vea, qu muchacha
vamos a hablar de estilos, de Bresson
de los indios ranqueles, de t y yo,
de lo que nos pas esa madrugada
y ese beso de papel, me equivoqu, qu voy a hacer
me veo tan sonzo, me veo tan tonto
irme del pueblo a leer y vivir solo
Y te so y te pens
en bibliotecas, en hoteles desvari
no conoc otra mujer
con esa difana mirada y esa piel
y me escribiste las postales argentinas
y aunque nunca fuiste ma, estuve cerca aquella vez
y hoy que los huesos crujen por las humedades
tu sonrisa inolvidable me hizo tanto, tanto bien.
Y me march, y te so y te pens
en bibliotecas, en hoteles desvari
no conoc otra mujer
con esa difana mirada y esa piel
y me escribiste las postales argentinas
y aunque nunca fuiste ma, estuve cerca aquella vez
y hoy que los huesos crujen por las humedades
tu sonrisa inolvidable me hizo tanto, tanto bien,
y me march.
Songtekstvertaling
Laten we door de retraite lopen.,
kom vandaag in Madrid is er rijk van,
kom op, Ik kijk er naar uit om met je te spelen en te praten.
laten we je bedanken voor je elegantie.
je transhumante ogen, je geur,
laten we het uiteindelijk niet zo belangrijk maken.
laten we naar de zon gaan, ace, van Castellana
moge hemel en morgen ons beschutten.,
er wacht nog iets op die tijd.,
iets wat niet met woorden wordt uitgelegd
Ik ben nog steeds op het idee van het lot
met Duizend en één nacht ben ik nog niet klaar.,
deze vertaling betaalt nooit goed, maar ik lach
Ik praat net als vroeger.
dat was van je zussen, van je moeder.,
Ik ben een beetje gek, excsame, omdat ik je belast.
Laten we naar de zon gaan, ace, van Castellana
moge hemel en morgen ons beschutten.
er is nog iets hangende, ik weet het niet meer. ,
laat me je zien, meisje.
laten we het over styles hebben, uit Bresson.
van de ranqueles Indianen, van T en mij,
wat er die ochtend met ons gebeurde
en die kus van papier, Ik heb het mis, wat moet ik doen
Ik zie er zo slaperig uit.
de stad verlaten om te lezen en alleen te leven
En je weet en je denkt
in bibliotheken, in hotels devari
Ik ken geen andere vrouw.
met die vage blik en die huid
en jij schreef me de Argentijnse ansichtkaarten
en ook al was je nooit ma, Ik was toen dichtbij.
en vandaag breken de botten door het vocht.
je onvergetelijke glimlach deed me zo goed.
En ik marcheer, en je weet en je denkt
in bibliotheken, in hotels devari
Ik ken geen andere vrouw.
met die vage blik en die huid
en jij schreef me de Argentijnse ansichtkaarten
en ook al was je nooit ma, Ik was toen dichtbij.
en vandaag breken de botten door het vocht.
je onvergetelijke glimlach maakte me zo, zo goed,
en ik marcheer.