Fito Paez — La Casa Desaparecida songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Casa Desaparecida" van Fito Paez.
Songteksten
Madre ponme en la chaqueta las medallas
los zapatos ya no me los puedo poner
mis dos piernas se quedaron en Malvinas
el mal vino no me deja reponer
de la nitida y oscura pesadilla
de Valeria Mazza besando al cordobs
que muri estaqueado, solo, entre los cuervos desangrado
En Resistencia, aqui en los dos de abriles brindamos por l Argentinos, argentinos
Qu destino mi amigo, argentinos
nadie sabe responder
Argentinos, argentinos
caminando siempre al lado del camino
la ventaja de no pertenecer
Abrazada en la tribuna con cualquiera
cuando Boca esta en mi boca, en mi boca de mujer
Entre el tetra hirviendo, el porro y las anfetas
dale Boca, dale Boca, dale Boca
dale Boca tenga fe Que la guerra esta perdida y de esto ya hace tiempo
y esto todos lo sabemos, qu le vamos a hacer
Te regalo la bombacha transpirada
si hoy ganamos la copa 4 a 3
Argentina, Argentina
qu pas en la Argentina
es la casa desaparecida
Argentina, Argentina
bienvenidos a casa Argentina,
a la desaparecida
Soy paragua de la villa 21
yo te la mamo, yo te hago todo lo que vos quers
El sargento Ibarra se me ha enamorado
los domingos paga el whisky y el hotel
y yo le robo la pistola cuando duerme
y me voy a Godoy Cruz, a Godoy Cruz y Santa Fe a cuidar de la Ramona y de los pibes
que te besan, te roban, te cuidan entre las vias del tren
Entre Rosas y Sarmiento, Don Segundo y Martin Fierro
la barbarie y los modales europeos
el pais de los inventos, Maradona,
los misterios del lenguaje metafisico del gran resentimiento
Bienvenidos inmigrantes a este paraiso errante
ya se sabe que el que no arriesga no gana
Y esa casa que dejaron escapando entre las balas
era el caldo del cultivo a la nostalgia
En el reino del silencio cavernario de oropeles
un concilio de miserias, de rodilla en los cuarteles
Y hubo una fiesta de todos, embriagada, delirante
no te metas, algo habra hecho ese maleante
Yo volvi con Ongania y la cosa aun seguia
Aristcratas patricios y Patricias de Anchorena
tan catlicos mamones, protagonistas sin roles
yento tras de un socialismo patriotero, indicalista
preparados todos para aterrizar en pista
Ya vacios los aviones
transformados en camiones
de intereses, balas tristes
y vecinas que no entienden
qu ha pasado en este barrio
tan tranquilo, tan callado
y quien di la orden de cambiar el mundo
De leer Antena en la peluqueria
a jamas volver a sentir alegria
Madres muy desesperadas cocinaban y planchaban
hoy sus hijos son canibales fantasmas
Los cadaveres se guardan o se esconden en el rio
en palacios de memoria ensangrentada
Y tenemos pijas grandes, largas como mil facones
y anacrnicas arengas, melanclicas uniones
La bandera enloquecida, maten a los maricones
que los hombres van de putas para sentirse varones
Siempre el padre omnipresente de mirada contundente
que escondia un seductor muy asexuado
Gracias papi por las flores, por las reivindicaciones
vos sabs los hijos nunca te fallamos
Y si mami aun viviera, hoy seria jardinera
en el Cementerio Club de las pasiones
Yo que nunca anduve en nada, nunca me meti en politica
simplemente fui un muchacho hedonista
Y chiquitos y chiquitas inocentes con un arma
por el odio mas brutal descuartizados
El mas fuerte penaliza, pega duro, te hace trizas
nada personal, naturaleza humana
Los poderes organizan cual sera la repartija de los bienes de la poca
Nadie se puede salvar, nadie se puede salvar
Sigo vivo, sigo atento, y observando con el tiempo
esta extraa enfermedad inclasificada
que te afecta muy deprisa, que te quita la sonrisa
cuyo sintoma es que ya no importa nada
Argentino hasta la muerte,
la patilla de Facundo
recortada de la Gente, de la Caras
Y seguir comiendo mierda, cada dia, cada noche
y explicarle al mundo entero
nuestra nada de la historia universal
de la argentina ensimismada
que contiene enciclopedia de uno mismo
Y encender con la birome
palabritas en el cielo,
en el campo las espinas
y en el centro de mi pecho
hay un bicho que camina
Hoy la casa de mi infancia ya no existe ni hace falta
yo la llevo bien adentro en mis entraas
toda llena de colores y de desapariciones
muy tempranas, muy profundas, muy amargas
Nada ha desaparecido
ni la casa con 10 pinos
ni mi amor, ni la zamba de mi esperanza
Es que el mundo es muy cretino
pero puede ser divino, si yo quiero
porque nada en este mundo me hace falta
Nada mas que algunos trucos
un conejo, una galera, un colchn, un tocadisco y una mesa
Y es posible que los hijos puedan cambiar lo que hicimos
y la casa nunca mas desaparezca
Argentinos, argentinos,
Qu destino mi amigo, argentinos
nadie sabe responder
Argentinos, argentinos
caminando siempre al lado del camino
la ventaja de no pertenecer
Argentina, Argentina
qu pas en la Argentina
es la casa desaparecida
Argentina, Argentina
donde todo es mentira, Argentina, la desaparecida
bienvenidos a la casa de todos
a la casa desaparecida
bienvendos a aparecer en este mundo
Argentina la desaparecida
Songtekstvertaling
Moeder deed de medailles op mijn jas.
Ik kan mijn schoenen niet meer dragen.
mijn twee benen bleven in Malvinas.
de slechte wijn laat me niet bijvullen.
uit de scherpe, donkere nachtmerrie.
Valeria Mazza kuskoordobs
dat ik doodging, alleen, tussen de kraaien, doodgebloed.
In Resistencia, hier in de twee van Abril toosten we op L Argentino 's, Argentino' s
Wat een lot mijn vriend, Argentijnen
niemand weet hoe te antwoorden.
Argentijnen
altijd langs de kant van de weg lopen
het voordeel van niet erbij horen
Geknuffeld in de tribune met iedereen
als de mond in mijn mond zit, in mijn mond van een vrouw
Tussen de kokende tetra, de prei en de amfeta ' s
geef het je mond, geef het je mond, geef het je mond
geef je mond heb vertrouwen dat de oorlog verloren is en dit is lang geleden
en dit weten we allemaal, wat we met hem gaan doen.
Ik geef je het zweterige Slipje.
als we vandaag winnen de beker 4 tot 3
Argentinië, Argentinië
wat niet in Argentinië
het is het vermiste Huis.
Argentinië, Argentinië
welkom in casa Argentina,
op de vermisten
Ik ben paragua van villa 21.
Ik zuig eraan, Ik doe wat jij wilt.
Sergeant Ibarra is verliefd op me geworden.
op zondag betaal je de whisky en het hotel.
en ik steel zijn wapen als hij slaapt.
en ik ga naar Godoy Cruz, Godoy Cruz en Santa Fe om voor de Ramona en de pibes te zorgen.
die je kussen, stelen, voor je zorgen tussen de treinrails
Tussen rozen en Sarmiento, don Segundo en Martin Fierro
barbaarsheid en Europese manieren
het land van de uitvindingen, Maradona,
de mysteries van de metafysische taal van grote wrok
Welkom immigranten in dit dolende paradijs
het is al bekend dat degene die geen risico loopt niet wint
En dat huis dat ze lieten lopen door de kogels.
het was de warmte van de cultivatie tot nostalgie.
In het rijk van de grot stilte van tinsel
een Raad van ellende, knielend in de kazerne
En er was een feest van allemaal, dronken, waanvoorstellingen
bemoei je er niet mee, iets moet die schurk hebben gedaan.
Ik kwam terug met Ongania en het ding was nog steeds gaande.
Aristocraten patriciërs en patriciërs van Anchorena
dus catlic suckers, protagonisten zonder rollen
yento achter een vaderlandslievend socialisme, indicalist
klaar om te landen op de landingsbaan.
De vliegtuigen zijn leeg.
getransformeerd in vrachtwagens
van belang, trieste kogels
en buren die het niet begrijpen
wat er in deze buurt gebeurde
zo stil, zo stil
en die de opdracht gaf om de wereld te veranderen
Lees antenne in de kapper
om nooit meer vreugde te voelen
Wanhopige moeders gekookt en gestreken
vandaag zijn zijn kinderen geest kannibalen.
Lichamen worden bewaard of verborgen in de rivier
in Paleizen van bloedige herinnering
En we hebben grote lullen, zo lang als duizend gezichten
en anachronistische arangas, melancholische vakbonden
De vlag wordt gek, vermoord de flikkers.
dat mannen gaan hoeren om zich als mannen te voelen.
Altijd de alomtegenwoordige vader van bot staren.
een aseksuele verleider verbergen
Bedankt papa voor de bloemen, voor de claims
je kent de kinderen die we nooit in de steek laten.
En als mama nog leefde, zou ze vandaag tuinman zijn.
op de Club de las psiones begraafplaats
Ik ben nog nooit ergens in geweest, Ik ben nog nooit in de politiek geweest.
Ik was maar een hedonistische jongen.
En onschuldige kleine jongens en meisjes met een pistool
voor de meest brute haat afgeslacht
De sterkste straf, het slaat hard, het breekt je
niets persoonlijks, menselijke natuur.
De bevoegdheden organiseren wat de verdeling zal zijn van de goederen van de kleine
Niemand kan gered worden, niemand kan gered worden
Ik leef nog steeds, Ik ben nog steeds attent, en ik waak over de tijd.
deze niet-geclassificeerde ziekte
dat raakt je heel snel, dat neemt je glimlach weg
wiens symptoom is dat niets er meer toe doet.
Argentijnse dood,
Facundo ' s bakkebaarden
afgesneden van de mensen, van het gezicht
En blijf stront eten, elke dag, elke nacht
en aan de hele wereld uitleggen
Ons niets van de universele geschiedenis
van zelf geabsorbeerd Argentinië
die Encyclopedie van mezelf bevat
En licht met de birome
woorden in de lucht,
in het veld de doornen
en in het midden van mijn borst
er is een wandelend insect.
Vandaag bestaat het Huis van mijn kindertijd niet meer of is nodig
Ik draag het goed in mijn ingewanden.
vol met kleuren en verdwijningen.
zeer vroeg, zeer diep, zeer bitter
Niets is weg.
noch het huis met 10 dennen
noch mijn liefde, noch de Zamba van mijn hoop
Het is gewoon dat de wereld zo stom is.
maar het kan goddelijk zijn, als Ik wil
want Ik heb niets nodig in deze wereld
Alleen een paar trucjes.
een konijn, een kombuis, een colhn, een platenspeler en een tafel
En het is mogelijk dat de kinderen kunnen veranderen wat wij deden.
en het huis zal nooit meer verdwijnen
Argentijnen,
Wat een lot mijn vriend, Argentijnen
niemand weet hoe te antwoorden.
Argentijnen
altijd langs de kant van de weg lopen
het voordeel van niet erbij horen
Argentinië, Argentinië
wat niet in Argentinië
het is het vermiste Huis.
Argentinië, Argentinië
waar alles een leugen is, Argentinië, de verdwenen
Welkom bij iedereen thuis.
naar het vermiste Huis.
welkom in deze wereld
Argentinië de verdwenen