Fire from the Gods — Into the Blue songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Into the Blue" van Fire from the Gods.
Songteksten
I see the water rushing in I see the water rushing in. Wash me away
I’m sick of lying and telling myself that it’s all good, it’s gonna work out.
Living in doubt. Running away from the truth just to accommodate you.
What can I do? Tell me why I should deny who I am, and wear a disguise
Unfortunately we built our house on sand, the tide is coming in. This is the end
I might let go, I’m not feeling this anymore.
Caught in the undertow, I can’t take this anymore.
I might move on, I might move on.
Just let go. I’m not feeling this anymore
How many mistakes, how many days till we find out how much we can take?
Again and again I play back what was said in the back of my head.
But that’s in the past, and like life gone, yeah you know it’s dead.
All of this effort for nothing just to hold tight on to something dying in my hands, reeling from losing again
Another wave crashes in. This is the end
I might let go, I’m not feeling this anymore.
Caught in the undertow, I can’t take this anymore.
I might move on, I might move on.
Just let go. I’m not feeling this anymore
Take a good look around, the walls are caving in.
Take a good look around, we’re drowning
I see the water rushing in. Wash me away
I might let go, I’m not feeling this anymore.
Caught in the undertow, I can’t take this anymore.
I might move on, I might move on.
Just let go. I’m not feeling this anymore
Songtekstvertaling
Ik zie het water naar binnen stromen. ik zie het water naar binnen stromen. Was me weg.
Ik ben het zat om te liegen en mezelf te vertellen dat het allemaal goed komt.
Leven in twijfel. Weglopen van de waarheid alleen maar om je tegemoet te komen.
Wat kan ik doen? Vertel me waarom ik zou ontkennen wie ik ben, en een vermomming dragen
Helaas bouwden we ons huis op Zand, het getij komt binnen. Dit is het einde.
Ik laat het misschien los, ik voel dit niet meer.
Gevangen in de onderstroom, ik kan er niet meer tegen.
Ik ga misschien verder, ik ga misschien verder.
Laat los. Ik voel dit niet meer.
Hoeveel fouten, hoeveel dagen tot we weten hoeveel we aankunnen?
Keer op keer speel ik terug wat er in mijn achterhoofd werd gezegd.
Maar dat is in het verleden, en net als het leven weg, ja je weet dat het dood is.
Al die moeite voor niets ... om vast te houden aan iets dat in mijn handen sterft ... om weer te verliezen.
Er komt weer een golf binnen. Dit is het einde.
Ik laat het misschien los, ik voel dit niet meer.
Gevangen in de onderstroom, ik kan er niet meer tegen.
Ik ga misschien verder, ik ga misschien verder.
Laat los. Ik voel dit niet meer.
Kijk eens goed rond, de muren storten in.
Kijk goed rond, we verdrinken.
Ik zie het water naar binnen stromen. Was me weg.
Ik laat het misschien los, ik voel dit niet meer.
Gevangen in de onderstroom, ik kan er niet meer tegen.
Ik ga misschien verder, ik ga misschien verder.
Laat los. Ik voel dit niet meer.