Fiordaliso — Legnano Spotorno songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Legnano Spotorno" van Fiordaliso.
Songteksten
Parto
Prendo il mio trenino
E scappo
Sono ormai ridotta all’osso
Per un satiro di mare
Nudo
Sotto quell’accappatoio
Con le mani sempre addosso
Certo non era un grande amore
Tu
Che all’inizio mi parlavi
Di poesia e di storie buone
E mi si scioglieva il cuore
Il giorno dopo eri diverso
Eri strano e un po' molesto
Ed io non capivo come mai
Penso
Quanti viaggi fatti in treno
Per vederti un solo giorno
Io a Legnano e tu a Spotorno
Sempre
Mi toccavi alla stazione
Lo ricordo l’occhio tondo
Senza neanche un «ciao, come stai?»
Io
Che cercavo inutilmente
Ti toccare le tue mani
«ma non vedi che c'è gente?»
Sì
Non è certo il vero amore
Da tenerezza in fiore
E, se vuoi, quel certo non so che
Parto
Prendo il mio trenino
E torno
Dal mio vecchio fidanzato
Spero che non sia cambiato
Lui
Certo
Non è un intellettuale
Anzi, forse è un po' banale
E non parla di poesie
Ma
Non sarò così scannata
Sempre rossa e spettinata
Coi vestiti da buttare via!
Songtekstvertaling
Geboorte
Ik neem mijn trein.
En ik loop weg.
Ik zit nu tot op mijn botten.
Voor een zeesatyr
Naakt
Onder die Badjas.
Met zijn handen altijd aan
Natuurlijk was het geen grote liefde.
U
Dat je eerst met me praatte.
Van poëzie en goede verhalen
En mijn hart smolt
De volgende dag was je anders.
Je was raar en een beetje irritant.
En ik begreep niet waarom.
Denken
Hoeveel reizen per trein
Om je op een dag te zien
Ik in Legnano en jij in Spotorno.
Altijd
Je raakte me aan op het bureau.
Ik herinner me het ronde oog.
Zonder " Hallo, hoe gaat het?»
Ik
Waar ik tevergeefs naar zocht.
Je raakt je handen aan.
"maar zie je niet dat er mensen zijn?»
Bevestigend
Het is zeker geen ware liefde.
Van gevoeligheid in bloei
En, als je wilt, dat zeker Ik weet niet dat
Geboorte
Ik neem mijn trein.
En terug
Van mijn oude vriend
Ik hoop dat het niet veranderd is.
Zijn
Bepaald
Hij is geen intellectueel.
In feite, misschien is het een beetje triviaal
En hij heeft het niet over poëzie.
Maar
Ik zal niet zo naar de klote zijn.
Altijd rood en verward
Met kleren om weg te gooien!