Finger Eleven — Come On, Oblivion songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Come On, Oblivion" van Finger Eleven.
Songteksten
The place I used to know outside and in Has changed and yet, will only change again
But normal’s just a hiding place away
Come on, come on, oblivion, I never want to lose you now
It’s not too late, you’re not so far away
It feels like fate and I can’t afford to come back down
But they relaxed, conviction rides again
And only false security remains
But normal’s just a hiding place away
Come on, come on, oblivion, I never want to lose you now
It’s not too late you’re not so far away
It feels like fate and I can’t afford to come back down
It feels like fate and I can’t afford to come back down
It’s mine to take, so give me more and let me drown
Floating on the old familiar line
The stone is sinking and I’m caught up all the time
But I can’t pull myself back out, one more time
So Come on, come on, I wanna go Come on, come on 'cos I think you know
Come on, come on, to where we belong
Come on, come one come on come on Come on, come on, oblivion, I never want to lose you now
It’s not too late, you’re not so far away
It feels like fate and I can’t afford to come back down
It’s mine to take, so give me more and let me drown
Songtekstvertaling
De plek die ik vroeger buiten en in kende is veranderd en toch, zal alleen weer veranderen.
Maar normaal is gewoon een schuilplaats.
Kom op, Kom op, vergetelheid, Ik wil je nu nooit meer verliezen.
Het is nog niet te laat, je bent niet zo ver weg.
Het voelt als het lot en ik kan het me niet veroorloven om terug te komen
Maar ze ontspannen, overtuiging rijdt weer
En alleen valse beveiliging blijft over.
Maar normaal is gewoon een schuilplaats.
Kom op, Kom op, vergetelheid, Ik wil je nu nooit meer verliezen.
Het is nog niet te laat. je bent niet zo ver weg.
Het voelt als het lot en ik kan het me niet veroorloven om terug te komen
Het voelt als het lot en ik kan het me niet veroorloven om terug te komen
Het is aan mij om te nemen, dus geef me meer en laat me verdrinken
Zwevend op de oude vertrouwde lijn
De steen zinkt en ik zit de hele tijd vast.
Maar ik kan mezelf er niet weer uit trekken.
Dus kom op, Kom op, Ik wil gaan, kom op, want ik denk dat je weet
Kom op, Kom op, naar waar we thuishoren
Kom op, Kom op Kom op Kom op Kom op, Kom op, vergetelheid, Ik wil je nu nooit meer verliezen
Het is nog niet te laat, je bent niet zo ver weg.
Het voelt als het lot en ik kan het me niet veroorloven om terug te komen
Het is aan mij om te nemen, dus geef me meer en laat me verdrinken