Ferron — Proud Crowd / Pride Cried songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Proud Crowd / Pride Cried" van Ferron.
Songteksten
I can’t call you from this place
To hear you say that I’m not your kind
It’s a thin road before us, we’re the wake left behind
It’s sad and I fail to see what it had to do with you
And me
But I guess that’s like wondering what’s a point to a
Line
There must be something I wanted more than wanting your
Love
'cause you stood in my doorway and I stood in my glove
Most afraid to follow, a kingdom my stride
It’s so telling what won’t live with hunger and pride
I thought of you often but I never could tell you
The 'you' that I cherished, something hurt me so bad
A few had come close, I couldn’t take them in either
I guess the distance between us was my love never had
And though we live separate I keep two rooms open
One has you in it, the other does not
And I move in the middle, unsure and protected
And I trip on my rope, vaguely sensing I’m caught
A friend tried to find me and saw through to my wheel
She said you’re now on the bottom, it’s either that or
The top
You can keep yourself tiny and bang on the big door
Or take the space saved for the queen of the hop
But you know queens have their problems too
And my size won’t stay static
I like to think I never was one for the hoop anyway
And then that night I dreamed again of the far side of
Nothing
And trembling with terror I chose to come back this
Way
In the streets or the 'after,' in the churches or in
Memory
The light that will guide you is the source of the
Flame
While stumbling the back alleys in search of right
Action
I fell and wept darkly and acknowledged your name
And the door to my prison dissolved right before me
But like a young fool I quick looked for a power to
Claim
And my wailing increased with the shock of the
Knowledge
That I often have needed something out there to blame
I give up my fisted touch, my thoughts strong like
Fences
My totem-pole stature, body chipped to the bone
I’m nobody’s saviour, and nobody’s mine either
I hear the desert wind whisper «But neither are we
Alone.»
Sure I long to ask how you’re doing, if you got to the
Lightness
That you wanted so fiercely when we drifted that way
There’s no telephones ringing now, but I feel something
Calling me
And I’m ready to go, I just need time to say
Hearts are like meadows, with their weathered potential
With their reasons diluted by reason itself
I may be shivering at the foot of this slow-giving
Mountain
But the tiny spring flowers can look just like you
And I won’t ask the purpose of all of my footsteps
And I won’t let my eyelids cast down
I am looking for something outside of forgiveness
You might call it the jewel of the crown
Songtekstvertaling
Ik kan je hier niet bellen.
Om je te horen zeggen dat ik niet jouw soort ben.
Het is een dunne weg voor ons, wij zijn de wake achtergelaten
Het is triest en ik zie niet in wat het met jou te maken had.
En ik
Maar ik denk dat het is alsof je je afvraagt wat een punt is voor een
Lijn
Er moet iets zijn wat ik meer wilde dan jouw
Liefde
want je stond in mijn deuropening en ik stond in mijn handschoen
Het meest bang om te volgen, een koninkrijk mijn stap
Het is zo veelzeggend wat niet met honger en trots zal leven.
Ik heb vaak aan je gedacht, maar ik kon het je nooit vertellen.
De ' jij 'die ik koesterde, iets deed me zo' n pijn.
Een paar kwamen in de buurt, Ik kon ze ook niet in huis nemen.
Ik denk dat de afstand tussen ons was mijn liefde nooit had
En hoewel we gescheiden wonen, heb ik twee kamers open.
De een heeft jou erin, de ander niet.
En ik beweeg in het midden, onzeker en beschermd
En ik struikelde over mijn touw, vaag voelde ik dat ik gevangen zat.
Een vriend probeerde me te vinden en keek door naar mijn stuur.
Ze zei dat je nu op de bodem zit, het is dat of
Top
Je kunt jezelf klein houden en op de grote deur slaan.
Of neem de ruimte voor de koningin van de hop
Maar koninginnen hebben ook problemen.
En mijn maat zal niet statisch blijven
Ik denk dat ik toch nooit voor de ring ben geweest.
En toen die nacht droomde ik weer van de andere kant van
Niets
En bevend van angst koos ik ervoor om terug te komen.
Manier
In de straten of de 'erna', in de kerken of in
Geheugen
Het licht dat je zal leiden is de bron van de
Vlam
Tijdens het struikelen in de steegjes op zoek naar rechts
Actie
Ik viel en weende duister en erkende je naam.
En de deur naar mijn gevangenis verdween vlak voor mij.
Maar als een jonge dwaas zocht ik snel naar een kracht om
Vordering
En mijn gejammer nam toe met de schok van de
Kennis
Dat ik vaak iets nodig had om de schuld te geven.
Ik geef mijn handen op, mijn gedachten sterk als
Fences
Mijn totempaal gestalte, lichaam gechipt tot op het bot
Ik ben niemands redder en ook niemand van mij.
Ik hoor de woestijnwind fluisteren, maar wij ook niet.
Alleen.»
Ik wil graag weten hoe het met je gaat.
Lichtheid
Dat wilde je zo graag toen we die kant op dreven.
Er rinkelt nu geen telefoon, maar ik voel iets.
Mij bellen
En ik ben klaar om te gaan, Ik heb tijd nodig om te zeggen
Harten zijn als weiden, met hun verweerde potentieel.
Met hun redenen verdund door de rede zelf
Ik kan trillen aan de voet van deze langzaam-geven
Berg
Maar de kleine lentebloemen kunnen er net zo uitzien als jij.
En Ik zal het doel van al mijn voetstappen niet vragen.
En ik laat mijn oogleden niet vallen
Ik ben op zoek naar iets buiten vergeving.
Je zou het het juweel van de kroon kunnen noemen.