Fernando Delgadillo — Tu Prisa (en vivo) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tu Prisa (en vivo)" van Fernando Delgadillo.
Songteksten
Lo pude mirar en tus ojos ayer
Estabas tan lejos, no había que decirlo
Tu prisa era un ave queriendo volver
Y dejar cielo atrás los ratos vividos
Con una mirada me diste a entender, y aunque
Ya me avisabas que te había perdido
Tu boca mintiéndome, un beso, los ojos
Me hubiera cerrado, de no haber notado
Tu prisa, esa tu ansiosa prisa
¿A dónde te incita a volver?
¿A dónde te tiene sujeta
Que no te permite dejar de volver?
¿A dónde van tus alas
Esas alas que no acaban de
Llenarse de mañana y te urgen siempre a continuar?
Mentira que dude y que no quiera ver
Que el tiempo es el tiempo y palabras eternas
Se van como a veces llegan a venir
A la par del delirio que insiste en tus piernas
Así te mantengo en la mente y te sé
Buscando mi boca y juntando tu cuerpo
No quiero pensarlo y te vuelvo a tener
Atrapada a la luz húmeda de un recuerdo con prisa
Esa tu ansiosa prisa
¿A dónde te incita a volver?
¿Dónde te tiene sujeta
Que no te permite dejar de volver?
¿Qué viento abrió tus alas de gaviota demorada
Tras del ruego que no basta para detenerte más?
Oh, ya lo pude ver en tus ojos ayer
Que el mundo siempre tiene tanto que no has visto
Las aves se marchan, y el viento otra vez
Te agita el cabello y te vuelve a invitarlo a probar
Como brisa fresca de tu sonrisa fugaz
Songtekstvertaling
Ik kon hem gisteren in je ogen kijken.
Je was zo ver weg, dat je het niet hoefde te zeggen.
Je haast was een vogel die terug wilde keren.
En laat de hemel achter de tijd die geleefd wordt
Met een blik die je me gaf om het te begrijpen.
Je zei dat ik je kwijt was.
Je mond die tegen me liegt, een kus, je ogen
Ik zou gesloten zijn, als ik het niet had gemerkt.
Je haast, dat is je haast.
Waar ga je dan terug?
Waar houdt hij je vast?
Dat laat je niet stoppen terug te komen?
Waar gaan je vleugels heen?
Die vleugels die niet alleen
Vul morgen en dring er bij je op aan om altijd door te gaan?
Een leugen waaraan ik twijfel en die ik niet wil zien
Die tijd is tijd en eeuwige woorden
Ze vertrekken zoals ze soms komen.
Samen met het delirium dat aandringt op je benen
Zo houd ik je in gedachten en ik ken je.
Op zoek naar mijn mond en je lichaam in elkaar zetten
Ik wil er niet aan denken en ik heb je weer.
Gevangen in het natte licht van een herinnering in een haast
Dat is je haast.
Waar ga je dan terug?
Waar houdt hij je vast?
Dat laat je niet stoppen terug te komen?
Welke wind opende je uitgestelde meeuw vleugels
Na het gebed is dat niet genoeg om je te stoppen?
Ik kon het gisteren in je ogen zien.
Dat de wereld altijd zoveel heeft dat je niet hebt gezien
De vogels gaan weg, en de wind weer
Het schudt je haar en nodigt je uit om het te proberen.
Als een frisse wind van je vluchtige glimlach.