Fernando Delgadillo — Primera Estrella (en vivo) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Primera Estrella (en vivo)" van Fernando Delgadillo.
Songteksten
Las lunas que sumaban
Los que miran
Las estrellas hace tiempo
Se dejaron de contar
Después vino el olvido
Y en su seno
Tu nombre aéreo y terreno
Se dejó de pronunciar
Siguiendo tus pasos
Pensando en tu obra
Y entonando la leyenda
Vuelvo a trazar tu perfil
Reconozco tu mano tras de todo
Pero sólo hallé silencio
Cuando pregunté por ti
Mostrabas con tu ciencia
La paciencia
Y cuando llegó la hora de irte
Todos sintieron pesar
Te despediste de los que te amaban
Diciendo que no lloraran
Que jurabas regresar
Y aún prometes volver
Con la primera estrella
Que eres tú al atardecer
Desde la barca viva
De tu exilio, donde el mar
Y en donde nadie te vio regresar
La historia de tu pueblo
Se ha llenado
De dolorosa ignorancia
De tal ausencia de luz
Que aquellos los bellos
Campos floridos
Como ves se han consumido
Porque siempre faltas tú
La obscuridad se ha quedado
De entonces a la fecha
Y ya es la hora
Que no fulge el nuevo sol
Y yo sólo soy otro que ha perdido
En esta noche su camino
Que le lleva a ser mejor
Dónde fuiste a volar?
Sabia serpiente
De preciosas plumas de quetzal
Donde el conocimiento te ha llevado
¿Qué hay allá?
Que no te ha permitido regresar
Que acabe aquí
Este pacto con el tiempo
Para el cansado viajero
Que se ha detenido a oír
Las obras de los hombres
Y sus huesos son los únicos
Vestigios de su breve devenir
Bendice mi palabra y sea la tuya
Y flote con hermosas plumas
Que hacen de su ondulación
El vuelo más ligero
En estos tiempos
Estos tiempos de portentos
Para llevar tu canción
Y prométeme volver
Con la primera estrella
Que eres tú al amanecer
Con el conocimiento
Que un día fue y ahí donde está
Se aparece el lucero Quetzalcoatl
Songtekstvertaling
De manen die toegevoegd
Zij die kijken
De sterren lang geleden
Ze zijn gestopt met tellen.
Toen kwam de vergetelheid.
En in haar boezem
Uw lucht-en landnaam
Hij stopte met uitspreken.
In uw voetsporen treden
Aan je werk denken
And singing The Legend
Ik maak een nieuwe profilering van je.
Ik herken je hand achter alles.
Maar ik vond alleen stilte.
Toen ik naar je vroeg
Je liet het zien met je wetenschap.
Geduld
En toen het tijd was om te gaan
Iedereen had er spijt van.
Je nam afscheid van degenen die van je hielden.
Zeggen Niet Te Huilen
Dat je zwoer terug te keren.
En je belooft nog steeds om terug te komen
Met de eerste ster
Dat jij het bent bij zonsondergang
Van de levende boot
Uit uw verbanning, waar de zee
En waar niemand je zag terugkeren
De geschiedenis van uw volk
Het is gevuld
Van pijnlijke onwetendheid
Afwezigheid van licht
Dat zijn de mooie
Bloeiende velden
Zoals je kunt zien, zijn ze verteerd.
Omdat je altijd vermist wordt.
De duisternis is gebleven
Vanaf dat moment
En het werd tijd.
Moge de nieuwe zon niet schijnen
En ik ben gewoon een ander die verloren is
Op weg vanavond
Dat leidt je om beter te worden
Waar ben je heen gevlogen?
Wijze slang
Van kostbare Quetzale veren
Waar kennis je heen heeft gebracht
Wat is daar?
Dat Hij jullie niet heeft laten terugkeren.
Laat het hier eindigen.
Dit pact met de tijd
Voor de vermoeide reiziger
Wie is gestopt om te horen
De werken van de mens
En zijn botten zijn de enige
Resten van zijn korte wording
Zegen mijn woord en wees de jouwe.
En drijven met prachtige veren
Dat maakt zijn rimpel
De lichtste vlucht
In deze tijden
Deze tijden van portentos
Om je lied te dragen
En beloof me om terug te komen.
Met de eerste ster
Dat jij het bent bij zonsopgang.
Met kennis
Dat op een dag het was en daar waar het is
De lucero Quetzalcoatl verschijnt