Fernando Delgadillo — Momentos Pendientes songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Momentos Pendientes" van Fernando Delgadillo.

Songteksten

Del respirar de las piedas te hablo
de los cantaros, de los rios secos en que eh nadado
Hasta hayarte sola y amaneciendo como arbol de frutas secas
Te hablo desde la tierra, desde las hojas,
desde el pan que habita en la corteza de ciertas semillas,
de certas ideas, de horas sin sueo, de dias sin ambre,
de noches sin lunes proximo, sin maana distante.
Te escribo desde las tardes que nuestros pasos amaron.
Te escibo y te dejo un beso con el sabor del aire entre eucaliptos.
Te ecribo por no perderlo, por no dejarlo, por no olvidarme que aveces
talvez sin quererlo, me estes escuchando.
Los dias suceden a los dias de hacer
y yo pienso tantas veces
no siento amar, soar, tocar o andar
si no pretendo que lo hago contigo.
No veo ni en parques ni en tardes de lluvia
si no como un signo la premonision
de algun encuentro ocacional que siempre baga en torno a ti.
No vi en el cause de las avenidas
y en e bullicio de cada cafe
ningun momento que fuera imposible
encontrarme contigo, quedarte de ver.
Y asi transito calles que a tu lado
se me revelan para recorrer
por camellones, plazas y mercados
por bancas de parque que nunca nos ven.
Los edificios y calles del centro
tienen un tiempo diferente al nuestro
los recorridos y pasos de gente y mas gente
en aceras y en las coladeras.
Un metro que vive apestado y andando
y siempre vuelve donde comenzo,
del mismo modo que vuelve tu ausencia ami lado
en cada sitio donde estoy.
Los edificios y calles del centro me dan una
vision a temporal, donde el momento que detiene
un alto invita a imaginar.
Cada quien tiene su propia lista interminable de historias
que puede guardarle un lugar, que si comienzan contigo
y terminan sin ti, son historia de nunca acabar.
Hay dias que andando por Chapultepec
del lado viejo del bosque,
Veo que paseos y jardines, glorietas y puentes
aun guardan encuentros que no han sucedido.
Momentos que siguien pendientes
fragmentos de vida que andan por ahi
del mismo encuentro ocacional que siempre baga en torno a ti.
Momentos que quedan pendientes
fragmento de vida que andan por ahi
del mismo encuentro ocacional que siempre gira en torno a ti.

Songtekstvertaling

Ik heb het over voet ademen.
van de Cantaro ' s, van de droge rivieren waarin ik zwom
Tot gij alleen zijt en als een boom van gedroogde vruchten voortduwt
Ik spreek tot jullie vanuit de aarde, vanuit de bladeren.,
van het brood dat in de schors van bepaalde zaden leeft,
van bepaalde ideeën, van uren zonder dromen, van dagen zonder sfeer,
van nachten zonder volgende maandag, zonder verre ochtend.
Ik schrijf je al sinds de middagen waar onze voetstappen van hielden.
Ik snijd je eruit en geef je een kus met de smaak van de lucht tussen eucalyptus.
Ik schrijf je omdat je het niet kwijt bent, omdat je het niet hebt verlaten, omdat je niet vergeet dat soms
misschien luister je wel naar me.
De dagen gebeuren met de dagen van doen
en ik denk zo vaak
Ik voel geen liefde, geluid, aanraking of loop
als ik niet doe alsof ik het met jou doe.
Ik zie niet in parken of regenachtige middagen
zo niet als een teken de premonision
van een toevallige ontmoeting die altijd om je heen zwemt.
Ik zag niet in de richting van de wegen
en in de drukte van elk café
geen tijd dat onmogelijk was
jou ontmoeten, naar je kijken.
En dus ga ik door straten die aan je zijde staan.
ze onthullen zich aan mij om te reizen.
door Camellon, pleinen en markten
bij parkbanken die ons nooit zien.
Binnenstad gebouwen en straten
ze hebben een andere tijd dan de onze.
de routes en stappen van mensen en meer mensen
op trottoirs en in de colanders.
Een metro die stinkend en wandelend leeft
en het gaat altijd terug waar het begon,
net als je afwezigheid terugkeert naar mijn kant
overal waar ik ben.
De gebouwen en straten van het centrum geven me een
visie een temporeel, waar het moment dat stopt
een hoge uitnodiging om het je voor te stellen.
Iedereen heeft zijn eigen eindeloze lijst van verhalen
dat kan hem een plek besparen, dat als ze met jou beginnen
en ze eindigen zonder jou, het zijn nooit eindigende verhalen.
Er zijn dagen wandelen door Chapultepec
van de oude kant van het bos,
Ik zie dat wandelen en tuinen, gazebo ' s en bruggen
ze houden nog steeds vergaderingen die niet gebeurd zijn.
Momenten die nog open staan
fragmenten van leven die rondrennen
van dezelfde af en toe ontmoeting die altijd om je heen voorspelt.
Uitstekende momenten
scherf van het leven die rond gaat
van dezelfde af en toe ontmoeting die altijd om jou draait.