Fernando Delgadillo — Hablando de Lobo a Lobo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Hablando de Lobo a Lobo" van Fernando Delgadillo.
Songteksten
Miscellaneous
Hablando De Lobo A Lobo
Cuando así acabó el granuja
y le iba yo a dar su lugar,
vino a hablar de su persona
sin dejarse de halagar.
Y habló mucho,
y más que dijo de sus ventajas,
y entre ellas,
que los príncipes hoy día,
ya no se casan con plebeyas.
Pero que era lo de menos,
porque al fin su ilustre nombre
le otorgaba privilegios
que no tendría cualquier hombre.
Y ofreció que a las doncellas
iba pues a examinar,
para elegir la más bella
y darle la oportunidad
de un idilio borrascoso,
con un renombrado conde
que también tenía un palacio,
aunque no se acordó a dónde.
Cuando escuché tales suertes
que el truhán había pronunciado,
repliqué con tonos fuertes,
sarcásticos e indignados.
Y así dije… -Vaya, vaya.
Ya le salieron las mañas
a nuestro cuenta los cuentos,
al fino hombre de palabras.
Al mostrenco, mentiroso,
traicionero y lengua larga,
que llegó contando historias,
con la falta de memoria
que delata al boca floja,
que aprovecha la enseñanza
para bien de su persona.
Digo… que está perdido.
Ya le tengo entre mis garras,
y alcancé a verle la oreja,
al lobo que con piel de oveja
se ha colado hasta mi casa.
A lo que el engañabobos
contestó alzando una ceja.
-Me gustó cuando me dijo
de la oreja de la oveja…
¿o la oveja de la oreja
que se rascaría la ceja
que le picaba en su casa???
¿Dijo algo de alguna oveja
que ya tenía entre sus garras?
¿Dijo que era usted un lobo
y que perdiera la esperanza?
No me acuerdo si me dijo
si era oveja negra o blanca,
si se cambió de rebaño
o sólo anda desbalagada;
si es la cena o la comida,
¿cómo rimó las palabras?
A lo que yo contesté
algo confundido… de momento:
-Vaya hombre, pues la verdad
es que tampoco yo me acuerdo.
-¡No se acuerda, no se acuerda!
-murmuró-.
-Tampoco yo.
Bueno, ¿en dónde nos quedamos?
¡Ah sí!, porque interrumpió
este caballero mi enseñanza,
y es algo que no tolero,
comentarios del primero
que quiera tomar confianza.
De tal modo,
le conmino a que cese de interrumpir,
conque… cálleseme ya y que no se vuelva a repetir.
Y se me quedó mirando
de modo reprobador,
a lo que bajé los ojos, y le dije:
-Por favor… continúe… ande,
vamos, cuéntenos más… narrador.
Hizo como quién lo piensa,
mientras duda y se resuelve,
y continuó diciendo:
-Bueno, lo haré, cuando me lo rueguen.
Y entonces, todos a coro,
y aunque el recordar me apena,
dijimos de grave modo:
-Te rogamos, sinvergüenza.
Él, nos miró horrorizado
ante tan tamaña ofensa
y un anónimo aclaró:
-Conde Bruno…
no dijimos lo que piensas.
Faltó la separación:
Te rogamos sin vergüenza.
Y él, recordando esas tretas
que nos juegan las palabras,
exclamó:
-Muy bien, prosigo,
pero ya no digan nada.
Y yo recordé de pronto su engaño,
¡ah!, pero era tarde,
y a punto ya de golpearle
me contuve todavía.
Y me acerqué
para anunciarle:
-Voy a desenmascararle,
aunque pierda todo el día.
Pero él ya no me escuchaba,
estaba en otro lugar
y se acompaño en la guitarra
mientras comenzó a contar…
-Yo he venido de muy lejos,
y de todas partes soy,
llevo mi vida en la mano,
como el pájaro en la voz.
Ando por caminos viejos
y aunque de estos no me quejo,
al más alto soberano
nunca le debí el favor
de pensar en lo que pienso,
de ganármelo en mi mano,
de valer por lo que cuesto,
y por lo que soy yo, son estos:
Los cantares de un gusano.
Songtekstvertaling
Uiteenlopende
Praten Wolf Tegen Wolf
Als dat is hoe de schurk eindigde
en ik wilde hem zijn plaats geven.,
hij kwam over zichzelf praten.
zonder zichzelf te vleien.
En hij praatte veel.,
en meer dan gezegd van de voordelen,
en onder hen,
die prinsen van vandaag,
ze trouwen niet meer met gewone mensen.
Maar dat was het minste.,
want eindelijk zijn illustere naam
gaf hem privileges
Ik zou geen man willen.
En wij hebben dat aan de maagden aangeboden.
Ik zou daarom,
om de mooiste te kiezen
en geef hem de kans.
van een stormachtige idylle,
met een bekend aantal
die ook een paleis had,
hij wist niet meer waar.
Toen ik zulke fortuinen hoorde
dat de truhan had gezegd,
Ik repliceerde met luide tonen.,
sarcastisch en woedend.
En dat zei ik...
Hij is te hoog gegrepen voor hem.
op onze rekening de verhalen,
de goede man van woorden.
Op het monster, leugenaar.,
verraderlijke en lange tong,
die verhalen kwam vertellen,
met een gebrek aan geheugen
dat verklikt de losse mond.,
dat maakt gebruik van het onderwijs
voor je eigen bestwil.
Ik bedoel ... hij is verdwaald.
Ik heb hem in mijn klauwen.,
en ik zag zijn oor,
op de wolf met schapenvacht.
hij sloop mijn huis binnen.
Naar wat de bedriegers
hij antwoordde met een wenkbrauw.
Ik vond het leuk toen hij het me vertelde.
uit het oor van de schapen…
of de schapen in het oor
dat hij z ' n wenkbrauw zou krabben.
hoe was het in jouw huis???
Zei hij iets over schapen?
wat had hij al in zijn klauwen?
Zei hij dat je een wolf was?
en de hoop verliezen?
Ik weet niet meer of hij het me verteld heeft.
of het nu zwart of wit Schaap was,
als ze haar kudde veranderde
of ze is gewoon in de war.;
of het nu eten of lunch is,
hoe rijmen de woorden?
Waarop ik antwoordde
iets in de war ... inmiddels:
- Wat een man, voor de waarheid.
Ik weet het ook niet meer.
- Je weet het niet meer.
-geruis-.
- Ik ook niet .
Waar verblijven we?
Oh ja! omdat hij onderbrak
deze Heer is mijn leraar.,
en het is iets wat ik niet tolereer.,
opmerkingen van het eerste
hij wil vertrouwen winnen.
Dus,
Ik verzoek u dringend te stoppen met onderbreken,
dus ... laat me nu zwijgen en laat het niet weer gebeuren.
En hij staarde naar me.
afkeuringsmodus,
waarop ik mijn ogen neerknielde en zei::
- Gelieve ... blijven ... lopen,
kom op, vertel ons meer ... verteller.
Hij gedroeg zich als wie hij denkt dat hij is.,
terwijl twijfelen en oplossen,
en hij zei::
- Wel als ze me smeken.
En dan, iedereen naar het koor,
en hoewel het onthouden mij bedroefd maakt,
we zeiden Serieus.:
- We smeken u, schurk.
Hij keek ons met afschuw aan.
in het aangezicht van zo ' n overtreding
en een anonieme opgehelderd:
Graaf Bruno.…
we zeiden niet wat je dacht.
Ontbrekende scheiding:
We smeken u zonder schaamte.
En hij herinnert zich die onzin.
dat we de woorden spelen,
hij riep::
- Oké, ik ga verder.,
maar zeg niets meer.
En plotseling herinnerde ik me zijn bedrog.,
ah! maar het was laat.,
en op het punt om hem te raken
Ik hield me nog steeds in.
En ik kwam dichterbij
om u aan te kondigen:
- Ik ga hem ontmaskeren.,
zelfs als ik de hele dag verlies.
Maar hij luisterde niet meer naar me.,
Ik was ergens anders.
en begeleid op gitaar
toen hij begon te tellen…
- Ik ben van ver gekomen.,
en overal waar ik ben,
Ik draag mijn leven in mijn hand,
zoals de vogel in de stem.
Ik loop op oude wegen
en hoewel ik niet klaag over deze,
op de hoogste vorst
Ik was hem die gunst nooit verschuldigd.
om te denken wat ik denk,
om het in mijn hand te winnen,
waard wat ik kost,
en voor wat ik ben, zijn deze:
De liedjes van een worm.