Fernando Delgadillo — Desfile de Antifaces (en vivo) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Desfile de Antifaces (en vivo)" van Fernando Delgadillo.
Songteksten
Ya hace tiempo que asistí disfrazado
A unas mascaradas que fui invitado
Modelé antifaces tan coloridos
Como los tonos de los vestidos
Que usaba a diario como disfraz
Para verme tal como los demás
Para verme como querían mirarme
Ponía a mi silueta cualquier alarde
Como era galante el hombre floral
Me adorné las ramas muy natural
Para el que me vio parecí normal
En esos desfiles de carnaval
Entre las parejas que iban
Girando un día la encontré
Bella como media luna
Que alumbra al oscurecer
Convidé a la danza
A la dama luna del antifaz
Que ella usaba para
Que se pensara, que era su faz
Pero al descubrir su semblante
Nada hallé detrás
Me asusté al mirar su cara vacía
Dijo así son todos ,¿no lo sabías?
Con un gesto dulce mas que elegante
Mi luz nocturna se hizo menguante
Luna que al fin desapareció
Al amanecer de mi comprensión
Fui a buscar a aquel que he llamado amigo
Bajo el antifaz nadie hallé conmigo
Busqué entre las poses, los comediantes
Entre los diestros y principiantes
Que actúan al rostro del so’ador
Y ese rostro sólo lo tenía yo
De entonces a acá
Me despojo a diario del antifaz
Que hizo la costumbre
De un maquillaje tan pertinaz
Como la canción desenmascarada
Me muestro a aquel
Que acaso no gusta de lo que
Mira cuando me ve
O hasta se incomode si no ve a nadie
Dentro de él
Ahora ya no voy desenmascarando
Cuando encuentro que alguien
Se emboza actuando
Cuando engañan en su felicidad
Sólo veo remedos de humanidad
Lo que podrían haber sido y no son
Entre vanaglorias y compasión
Lo que soy yo mismo no puedo verlo
Lo que veas de mí, no puedo esconderlo
Ni siquiera cargo con mi armadura
El que pueda herirme hallará en mi hechura
Sangre mestiza sin condición
Que mantiene abierto mi corazón
Songtekstvertaling
Ik ben al heel lang vermomd.
Op een paar maskerades waar ik voor uitgenodigd was.
Ik heb zulke kleurrijke maskers gemodelleerd.
Als de schaduwen van jurken
Die hij elke dag droeg als kostuum.
Om mij te zien, net als de anderen.
Om me te zien zoals ze naar me wilden kijken.
Ik pronkte altijd met mijn figuur.
Hoe Galant was de bloemenman
Ik heb de takken heel natuurlijk versierd.
Voor degene die me zag, leek ik normaal.
In die carnaval parades
Onder de koppels die gingen
Op een dag zag ik haar veranderen.
Zo mooi als een halve maan
Dat licht op als het donker wordt.
Ik heb uitgenodigd voor het bal.
Aan de maan Dame van het masker
Dat deed ze altijd.
Dat het zijn gezicht was.
Maar na het ontdekken van zijn gelaat
Ik heb niets gevonden.
Ik was bang om naar zijn lege gezicht te kijken.
Hij zei dat ze allemaal zo zijn , wist je dat niet?
Met een lief gebaar meer dan elegant
Mijn nachtlampje verdween.
Maan die eindelijk verdween
Bij het aanbreken van mijn begrip
Ik zocht degene die ik vriend noemde.
Onder het masker heeft niemand me gevonden.
Ik zocht tussen de poses, de komieken
Tot de rechtschapenen en de beginners
Die handelen op het gezicht van de "SO'ador"
En alleen ik had dat gezicht
Vanaf dan tot Hier
Ik doe elke dag mijn masker af.
Wie heeft de gewoonte gemaakt
Van zo ' n koppige make-up
Zoals het ontmaskerde lied
Daar laat ik mezelf aan zien.
Wie houdt er niet van wat
Kijk als hij me ziet.
Of zelfs moeite doen als hij niemand ziet.
Erin.
Nu stel ik mezelf niet meer bloot.
Als ik die iemand vind
Het verbindt zich door te handelen
Als ze hun geluk bedriegen
Ik zie alleen remedies van de mensheid.
Wat ze hadden kunnen zijn en niet
Tussen roem en mededogen
Wat ik ben mezelf Ik kan het niet zien
Wat je ook van me ziet, ik kan het niet verbergen.
Ik draag niet eens mijn harnas.
Hij die mij pijn kan doen zal in mijn werk vinden
Gemengd bloed zonder toestand
Dat houdt mijn hart open