Fernando Delgadillo — Cuento (en vivo) songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cuento (en vivo)" van Fernando Delgadillo.

Songteksten

Nació una flor
Fragante y pura en el jardín del sol
Bajo sus pétalos rosados
Que temblaron humectados
Al audaz suspiro del albor
O sensación que es florecer
Y habló la envidia de otra flor mayor
No dejes que te mire nunca el sol
La estrella ufana y el ardiente albor
Porque te debes a tu encierro
Y no hay ninguno digno
De aspirar tu encanto, tu candor
Así te digo pequeña flor
Creció la flor
Y fue delicia del jardín del sol
Pero envainada en su capullo
Por la duda y el orgullo
Que intentara abrir la vieja flor
O tentación en la flor tembló
Que sola y vana era la vida hasta hoy
No hay nada parte de esa voz y yo
Si todo es vano porque nací flor
Porque soy triste y transparente
Porque zozobra mi razón
Porque oigo trinos tan risueños
Que ruboran mis empeños de guardarme
Virginal de sol, de sol
Entonces fue que el sol vertió en cascadas
La ternura y un calor enamorado
En la caricia de su rayo
Tibia luz de un beso en mayo
Pero al mismo tiempo fue el secreto
Que se cuenta despacito
Al oído de mi amor
A ti mi flor
Mi niña pura cálida canción
Porque te quiero y los temores
Que sembraron viejas flores
En tu pecho se perdieron
Poco a poco tu cansada y triste voz
Porque invoco la ternura que se inventa con mi amor
Porque quiero florecer contigo
Siempre en el jardín del sol

Songtekstvertaling

Er is een bloem geboren.
Geurig en zuiver in de tuin van de zon
Onder zijn roze blaadjes
Dat beefde nat
Aan de gedurfde zucht van de dageraad
Of gevoel dat bloeit
En sprak de afgunst van een andere grotere bloem
Laat de zon nooit naar je kijken.
De trotse ster en de vurige dageraad
Omdat je je afsluiting schuldig bent.
En niemand is waardig.
Om uw charme, uw openhartigheid na te streven
Zo noem ik je, kleine bloem.
De bloem groeide
En het was een lust voor het oog van de tuin van de zon.
Maar omhuld in haar cocon
Voor twijfel en trots
Om te proberen de oude bloem te openen
Of de verleiding in de bloem beefde
Dat alleen en ijdel was het leven tot op de dag van vandaag
Er is niets aan die stem en ik
Als alles tevergeefs is omdat ik geboren ben bloem
Omdat ik verdrietig en transparant ben.
Omdat het mijn verstand ziek maakt.
Want ik hoor zulke lachende trills
Dat mijn inspanningen om me te laten blozen
Virginal de sol, de sol
Toen kwam de zon in de watervallen.
Tederheid en een warmte in de liefde
In de streling van zijn straal
Warm licht van een kus in Mei
Maar tegelijkertijd was het het geheim
Dat je langzaam telt
In het oor van mijn liefde
Aan jou mijn bloem
Mijn kleine meid puur warm lied
Omdat ik van je hou en bang ben.
Wie plantte oude bloemen
In je borst waren ze verloren.
Beetje bij beetje je vermoeide en droevige stem
Omdat ik de tederheid oproep die is uitgevonden met mijn liefde
Omdat ik met jou wil bloeien.
Altijd in de tuin van de zon