Fen — Lashed by Storm songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lashed by Storm" van Fen.
Songteksten
Flayed by the driving rain, of black clouds scud across the sky,
The world roars with rage and the very ground trembles.
I watch as lightening spears the darkness,
The stark outline of the trees stripped bare by winters ravaging chill.
Wind screams, cutting the knives of sharpened frost,
As I raise my arms to embrace the assault,
All that lives cowers in the shadow of elemental wrath,
Yet I stand and roar my challenge to the maelstrom.
Mountains rear in the darkness,
Colossal megaliths of malediction’s promise,
Looming, immense, all knowing,
Stoic against the fury of the storm.
The raging tempest shrieks of hatred,
Bunched clouds toil with the need to destroy,
But I will remain unmoved in the face of the assault.
I welcome the pain of nature’s vengeance.
Eyes clenched shut,
The freezing wind and stinging waters
Fear my skin and slake the thirst in my yearning soul,
Never have I felt so alive,
Every nerve tingles, every sense razor-keen,
This frail, thin, stooped prison of flesh,
Punished and invigorated.
Crushed into the sodden earth.
And therein will remain forever.
Songtekstvertaling
Gevild door de drijvende regen, van zwarte wolken die door de hemel zweven,
De wereld brult van woede en de grond trilt.
Ik zie als het verlichten van speren de duisternis,
De grimmige omtrek van de bomen, kaal gestript door de winters, verwoestende kou.
Wind schreeuwt, snijd de messen van geslepen vorst,
Terwijl ik mijn armen omhoog doe om de aanval te omarmen,
Alles wat leeft in de schaduw van elementaire toorn,
Maar ik sta en brul mijn uitdaging aan de maalstroom.
Bergen in de duisternis,
Kolossale megalieten van de belofte van malediction,
Die immens en wetend is.,
Stoïcijns tegen de woede van de storm.
De storm schreeuwt van haat.,
Wolken zwoegen met de noodzaak om te vernietigen,
Maar Ik zal onbewogen blijven tegenover de aanval.
Ik verwelkom de pijn van de wraak van de natuur.
Ogen dichtgeklemd,
De ijskoude wind en stekende wateren
Vrees mijn huid en sla de dorst in mijn verlangende ziel,
Ik heb me nog nooit zo levend gevoeld.,
Elke zenuw tintelt, elke zintuig razor-keen,
Deze broze, dunne, kromme gevangenis van vlees.,
Gestraft en versterkt.
Verpletterd in de aarde.
En daarin zullen zij voor immer en altijd blijven.