Fen — Ghosts of the flood songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ghosts of the flood" van Fen.
Songteksten
The chaos of life
Calling in the twisting veins
Where lifeblood pumped and the children came to drink
Now blackened and dry
The husk of our existence
Lies parched and cracked on this barren land
Silence
The stillness speaks of nothing
From the blank slate horizon to the ceiling of the sky
Life for life
The cacophony of the carnival forgotten
Only shadows and memories
Lingering in the hands of the earth
Carried on the endless journey of the wind
We call no more
Their mouths are alive with selfish yield
We have no tongue to speak
Drained of being
Once we sheltered in the hollow inside
Now we are spectres
Ghosts of the flood
Some day the rains will come again
So long we have waited
Lost between planes
Nothing but the echo of a perpetual cry
We will dance in the gathering waters
When breath shudders coldly
Through the carcass of our essence
Bringing out throats alive
Drowning stone and dust
We will call again
Call to the eternal, empty skies
We will call again
Songtekstvertaling
De chaos van het leven
Calling in the twisting aders
Waar levensbloed pompte en de kinderen kwamen drinken.
Nu zwart en droog
Het omhulsel van ons bestaan
Ligt uitgedroogd en gebarsten op dit dorre land.
Stilte
De stilte spreekt van niets.
Van de schone lei horizon tot het plafond van de hemel
Leven voor het leven
De kakofonie van het carnaval vergeten
Alleen schaduwen en herinneringen
In de handen van de aarde blijven hangen
Gedragen op de eindeloze reis van de wind
We bellen niet meer.
Hun monden leven met zelfzuchtige overgave.
We hebben geen tong om te spreken.
Leeggezogen worden
Eens hebben we ons in de leegte van binnen verscholen.
Nu zijn we spectres.
Geesten van de vloed
Op een dag zal het weer regenen.
Zo lang hebben we gewacht
Verloren tussen vliegtuigen
Niets dan de echo van een eeuwige schreeuw
We zullen dansen in de samenkomende wateren.
Wanneer de adem begint te trillen
Door het karkas van onze essentie
Kelen levend naar buiten brengen
Verdrinkende steen en stof
We zullen opnieuw bellen.
Roep naar de eeuwige, lege hemelen
We zullen opnieuw bellen.