Fen — Colossal Voids songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Colossal Voids" van Fen.
Songteksten
Let these waves take me away,
Let this tide pull me away.
Let these waves take me away,
Let this tide pull me away.
These ashen waters swallow the grey skies,
In this tumultuous churn I gasp and thrash,
Human driftwood torn and flung,
By the escalating currents of despair,
All encompassing bleakness.
I’m under this sea of sorrow,
I’m under these waves.
I’m under this sea of sorrow,
I’m under these waves.
Let these waves take me away,
Let this tide pull me away.
Let these waves take me away,
Let this tide pull me away.
The storm breaks, the grim expanse of the sky now reflects the maelstrom,
All pervading grief foaks into the chaos wrought atmosphere.
Shattered and tangled I am,
Wrenched to and fro before finally I am dragged,
Helpless and broken,
Beneath the waves.
Now my struglle ands,
I sink beneath the angry roar,
Surrendered to this unforgiving ocean.
And here, below the frenzy, drowning in solemn grace,
I am at peace.
I’m under this sea of sorrow,
I’m under these waves.
I’m under this sea of sorrow,
I’m under these waves.
Let these waves take me away,
Let this tide pull me away.
Let these waves take me away,
Let this tide pull me away.
This still iron-hued expanse of nothingness,
Echoes the forceful silence,
Permeates my soul,
I, the only stain on this perfect blank horizon,
Lost to colossal voids.
Songtekstvertaling
Laat deze golven me weghalen.,
Laat dit tij me wegtrekken.
Laat deze golven me weghalen.,
Laat dit tij me wegtrekken.
Dit aswater slikt de grijze lucht in.,
In deze tumultueuze Karn snak ik naar en trash,
Menselijk drijfhout gescheurd en geslingerd,
Door de stromende stromingen van wanhoop.,
Alles omvattende somberheid.
Ik ben onder deze zee van verdriet,
Ik zit onder de golven.
Ik ben onder deze zee van verdriet,
Ik zit onder de golven.
Laat deze golven me weghalen.,
Laat dit tij me wegtrekken.
Laat deze golven me weghalen.,
Laat dit tij me wegtrekken.
De storm breekt, het grimmige uitspansel van de hemel reflecteert nu de maalstroom,
Alles doordringt rouw in de chaos, veroorzaakt door de atmosfeer.
Verbrijzeld en verward ben ik,
Heen en weer geslingerd voor ik eindelijk word meegesleurd,
Hulpeloos en gebroken,
Onder de golven.
Nu mijn struglle ends,
Ik zink Onder het boze gebrul.,
Ik gaf me over aan deze onverzoenlijke Oceaan.
En hier, onder de razernij, verdrinkend in plechtige gratie,
Ik heb vrede.
Ik ben onder deze zee van verdriet,
Ik zit onder de golven.
Ik ben onder deze zee van verdriet,
Ik zit onder de golven.
Laat deze golven me weghalen.,
Laat dit tij me wegtrekken.
Laat deze golven me weghalen.,
Laat dit tij me wegtrekken.
Dit nog steeds ijzerachtige uitspansel van het niets,
Weerkaatst de krachtige stilte.,
Doordringt mijn ziel,
Ik, de enige vlek op deze perfecte lege horizon,
Verloren van kolossale leegtes.