Femina — Muchacha songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Muchacha" van Femina.
Songteksten
Los rostros sonríen, sonríen los rostros de parte de otros
Buscando entre el resto se encuentran
Monótonos, se ven hipotónicos, explotan atómicos
Si danzo pacífica, vuelo y vuelvo a la tónica
Me refugio en la música es que me fío romántica
Aleja platónica luna sueños destructivos
No escondas la sed de tus críos por gestos festivos
Dale a las flores tus lágrimas
Al buen amante
Dale al caminante el asilo
Danos luz y dale al que duda un cometido explícito…
Condena vertientes de sangre por meros motivos
No invita a compartirse, quien no se compromete
Se riega el suelo de hastío si solo se compite
Se niega al encerrar el arte en falsos comandantes
Poder libre expresarse, no espero agradarle
Tal vez sí a la madre, hoy tierra de nadie…
Tal vez sí a la muerte, pa’que hoy no me aguarde
Los rostros sonríen, sonríen los rostros pero de parte de otros
Reflejo en mi misma que muchas van mudas de crimen
Desnudas de ausencias y enojo
Mujeres de rojo que no se destiñen
No despejan sus ojos el paso del tiempo que aun las oprime
Hoy todo ha cambiado, cuerpos van estreñidos
Blanco preso en su verso
Y el poeta lamentado
Se abre una puerta
Si gusta penetre
Aquí en este paseo no es privado el andante
Los ángeles darán la bienvenida al mal arriado
Entonarán secretos a quien va despilfarrado
Y consuelo paciente al obsesivo pretendiente
Mal parido por la suerte, rezo pa´ no perderte
Tal vez sí a la tierra, hoy en pena de muerte
Tal vez rece a la gente, para que se respete
Oiga muchacha
Nada es lo que parece
Seco ya el pasto, sal es la arena
Sed en el barro, sed que es espera
Espeso ya el arte, el artista anulado
No anhela ya por no ser escuchado, Callado
Enrieda se en labores sin sabor
El des amor de la audiencia nos deja sin pasiones
No existe poción que despierte el pensamiento
No existen personas que no tengas sentimientos
Existe quién miente por no quedar expuesto
El impuesto del reprimido caro es, claro es aburrido
Huirle a la desnudez, un constante estar vestido pa' tapar la estupidez
Que hoy nos tiene deprimidos
No hay quien nos oiga
El oído constipado del oyente que encerrado solo observa lo concreto
Lo plastificado
Nadie confronta a nadie, nadie conforma nadie
Si existe un reflejo debe ser plano y perfecto
Dinero ostia y calor para las manos que les falta un amor
Rebeldes mudos que mezquinan su propia opinión
La fantasía, mi fantasía que conspira contra la mentira
Songtekstvertaling
De gezichten lachen, de gezichten van anderen lachen
Zoeken tussen de rest zijn gevonden
Eentonig, hypotoon, ontplof atomisch.
Als ik rustig dans, vlieg ik en ga ik terug naar de tonic.
Ik zoek mijn toevlucht tot muziek is dat ik vertrouw op romantiek
Vervreemdt platonische maan destructieve dromen
Verberg de dorst van je kinderen niet met feestelijke gebaren.
Geef de bloemen je tranen
Op de goede minnaar.
Geef de Walker het gesticht.
Geef ons licht en geef de twijfelaar een expliciete taak.…
Veroordeelt bloedvergieten om louter redenen
Het nodigt niet uit om te delen, wie niet
Je watert de grond van de haast als je alleen maar wedijvert
Hij weigert door de kunst in valse commandanten op te sluiten.
Vrij om jezelf uit te drukken, Ik verwacht niet dat ik je zal behagen
Misschien ja tegen de moeder, vandaag niemandsland…
Misschien ja tot de dood, want vandaag zal ik niet wachten
Gezichten lachen, gezichten lachen, maar namens anderen
Ik denk in mezelf dat velen de misdaad verplaatsen.
Naakte afwezigheid en woede
Vrouwen in het rood die niet vervagen
Ze maken hun ogen niet helder de tijd die hen nog onderdrukt
Vandaag is alles veranderd, lichamen raken verstopt
Blanke gevangene in zijn vers
Bij de dichter.
Een deur gaat open.
Als u wilt penetreren
Hier op deze wandeling is niet soldaat de andante
De engelen zullen de kwade Ruiter verwelkomen.
Ze zullen geheimen zingen voor degenen die verloren zijn.
En geduldig comfort voor de obsessieve aanbidder
Pech, ik bid dat pa je niet verliest.
Misschien ja tegen de aarde, vandaag op de doodstraf
Misschien bid ik tot mensen, om zichzelf te respecteren.
Hé, meisje.
Niets is wat het lijkt.
Droog en gras, zout is zand
Dorst in de modder, dorst die wacht
Dik en kunst, de kunstenaar geannuleerd
Hij verlangt er niet meer naar niet gehoord te worden, stil
Enrieda doet smakeloos werk.
De liefde van het publiek laat ons zonder passie.
Er is geen drankje dat gedachten wakker maakt.
Er zijn geen mensen die geen gevoelens hebben.
Er zijn mensen die liegen dat ze niet worden blootgesteld.
De belasting van de onderdrukte dure is natuurlijk saai.
Weglopen van naaktheid, een constante gekleed zijn om domheid te verdoezelen.
Dat we vandaag depressief zijn
Er is niemand die ons hoort.
Het verstopte oor van de gesloten luisteraar observeert alleen het beton.
Weekmakers bevattend
Niemand confronteert iemand, niemand voldoet iemand.
Als er een reflectie is, moet het vlak en perfect zijn.
Ostia geld en warmte voor de handen ze missen een liefde
Stille rebellen die hun eigen mening beklagen
De fantasie, mijn fantasie die samenzweert tegen de leugen