Félix Leclerc — Le P'Tit Bonheur songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le P'Tit Bonheur" van Félix Leclerc.
Songteksten
C'était un p’tit bonheur que j’avais ramassé
Il était tout en pleurs sur le bord d’un fossé
Quand il m’a vu passer il s’est mis à crier
Monsieur ramassez-moi, chez vous emmenez-moi
Mes frères m’ont oublié je suis tombé, je suis malade
Si vous n' me cueillez point je vais mourir quelle balade
Je me ferai petit, tendre et soumis je vous le jure
Monsieur, je vous en prie, délivrez-moi de ma torture
J’ai pris le p’tit bonheur l’ai mis sous mes haillons
J’ai dit faut pas qu’il meure, viens-t'en dans ma maison
Alors le p’tit bonheur a fait sa guérison
Sur le bord de mon cœur, y’avait une chanson
Mes jours, mes nuits, mes peines, mes deuils, mon mal, tout fut oublié
Ma vie de désoeuvré j’avais l' dégoût de la recommencer
Quand il pleuvait dehors ou qu’mes amis m’faisaient des peines
J’prenais mon p’tit bonheur et j' lui disais c’est toi ma reine
Mon bonheur a fleuri il a fait des bourgeons
C'était le paradis, ça s’voyait sur mon front
Or un matin joli que j' sifflais ce refrain
Mon bonheur est parti sans me donner la main
J’eus beau le supplier, le cajoler, lui faire des scènes
Lui montrer le grand trou qu’il me faisait au fond du cœur
Il s’en allait toujours la tête haute sans joie, sans haine
Comme s’il ne pouvait plus voir le soleil dans ma demeure
J’ai bien pensé mourir de chagrin et d’ennui
J’avais cessé de rire, c'était toujours la nuit
Il me restait l’oubli, il me restait l' mépris
Enfin je m' suis dit il me reste la vie
J’ai repris mon bâton, mes deuils, mes peines, et mes guenilles
Et je bats la semelle dans des pays de malheureux
Aujourd’hui quand je vois une fontaine ou une fille
Je fais un grand détour ou bien je me ferme les yeux
Je fais un grand détour ou bien je me ferme les yeux
Songtekstvertaling
Het was een beetje geluk dat ik had opgepikt
Hij huilde op de rand van een greppel.
Toen hij me zag passeren begon hij te schreeuwen.
Haal me op, Breng me naar huis.
Mijn broers vergaten me ik viel, ik ben ziek
Als je me niet kiest, ga ik dood.
Ik maak mezelf klein, teder en onderdanig ik zweer het je
Meneer, verlos me alstublieft van mijn marteling.
Ik nam het kleine geluk dat ik onder mijn vodden stopte.
Ik zei, laat hem niet sterven, kom naar mijn huis.
Zo weinig geluk heeft zijn genezing gemaakt
Op de rand van mijn hart, was er een lied
Mijn dagen, mijn nachten, mijn verdriet, mijn verdriet, mijn kwaad, alles was vergeten
Mijn leven van hulpeloos ik walgde ervan om het opnieuw te beginnen
Toen het buiten regende of mijn vrienden me pijn deden
Ik nam mijn kleine geluk en ik vertelde hem dat jij mijn koningin bent
Mijn geluk bloeide op en maakte knoppen
Het was de hemel, ik kon het zien op mijn voorhoofd
Maar op een mooie ochtend floot ik dit refrein
Mijn geluk vertrok zonder mij de hand te geven
Ik moest hem smeken, hem een poepie laten ruiken, hem scènes laten zien.
Laat hem het grote gat zien dat hij in mijn hart maakte.
Hij liep altijd weg met zijn hoofd hoog gehouden zonder vreugde, zonder haat
Alsof hij de zon niet meer in mijn verblijf kon zien.
Ik dacht dat ik zou sterven van verdriet en verveling.
Ik was gestopt met lachen, het was altijd de nacht
Ik bleef achter met vergetelheid en minachting.
Uiteindelijk zei ik tegen mezelf dat ik nog steeds leven heb.
Ik nam mijn staf terug, mijn verdriet, mijn verdriet, en mijn ellende.
En ik versloeg de tong in landen van ongelukkige
Vandaag als ik een fontein of een meisje zie
Ik maak een grote omweg of ik sluit mijn ogen
Ik maak een grote omweg of ik sluit mijn ogen