Fejd — Gryning songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Gryning" van Fejd.
Songteksten
Hör vindens klagande, hör skogens sång
Omkring mig viskar du i tankar bort
Du är som ödets lek
Du är som dödens svek
Där bortom tid och rum
Är inget glömt
Kommen du vännen min
Alltjämt så stark
När allting rämnat har
Så tag min hand
Du är som ödets lek
Du är som dödens svek
Där bortom tid och rum
Är inget glömt
Nu stiger solen upp och dagen nalkas åter
Nu skingras dunkla tankar i mitt sinn
För sista gången skall den smärtan mig nu lämna
När sorgens sista tårar runnit ner
Till jordens svarta mull
I var blomma dväljes en skatt
Spå den stjärna som tiderna sett
Allt är stilla, ursinnet vakar
Drag nu oket, ej skall vi falla utan sorg
Du är som ödets lek
Du är som dödens svek
Där bortom tid och rum
Är inget glömt
Nu stiger solen upp och dagen nalkas åter
Nu skingras dunkla tankar i mitt sinn
För sista gången skall den smärtan nu mig lämna
När sorgens sista tårar runnit ner
Till jordens svarta mull
Songtekstvertaling
Hoor het gejammer van de wind, hoor het gezang van het bos
Om mij heen fluister je in gedachten weg
Je bent het spel van het lot.
Je bent als het verraad van de dood.
Voorbij tijd en ruimte
Is niets vergeten
Kom op, schat.
Nog steeds zo sterk
Als alles kapot gaat
Dus pak mijn hand.
Je bent het spel van het lot.
Je bent als het verraad van de dood.
Voorbij tijd en ruimte
Is niets vergeten
Nu komt de zon op en de dag nadert weer
Nu zijn mijn gedachten verdwenen.
Voor de laatste keer, die pijn zal me nu verlaten.
Als de laatste tranen van verdriet zijn weggevaagd
Naar de zwarte muil van de aarde
In was flower woont een schat
Vertel de ster dat times
Alles is nog steeds, de woede kijkt
Trek nu het juk, niet zullen we vallen zonder verdriet
Je bent het spel van het lot.
Je bent als het verraad van de dood.
Voorbij tijd en ruimte
Is niets vergeten
Nu komt de zon op en de dag nadert weer
Nu zijn mijn gedachten verdwenen.
Voor de laatste keer die pijn zal me nu verlaten
Als de laatste tranen van verdriet zijn weggevaagd
Naar de zwarte muil van de aarde