Fear the Future — The Birth of a Dragon (Damn Them to Hell) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Birth of a Dragon (Damn Them to Hell)" van Fear the Future.
Songteksten
I traverse marble floors
Empty dark corridors
Shadow cloaked corners
Through silent barren halls
Slowly descending
Stone ceiling loom
A ghastly stroll in solitude
I am leaving now… for home …
Statues of stone
Silhouettes so old
Watching me go…
… Slowly wandering
Untouched by time
In an endless line
Passing them by
… slowly pondering
Leaving the glens of spring
Lands of eternal dawn
Swallowed by the darkness
Reawakened and strong and reborn
Through the darkness I take my leave
The birth of a dragon they ll see
Passing these benighted realms
Where time has ceased to be
Emotions burn much stronger here
Clarity embracing me
Through the darkness I take my leave
A dragon unfettered and free
A lifetime asleep Awakening to sever the hand feeding lies
Damn them… Damn them all to hell
Damn them… Damn them all to hell
A Wyvern born, a beast of scorn, a black nemesis so vile
A solar flame, a beast unchained, a claimer of open skies
On mighty wings, carried by the winds, a Paragon so grand
Risen from gloom, radiant Epitome, a true dragon of the land
From a greater elevation…
Damn them… Damn them all to hell
Damn them… Damn them all to hell
A Wyvern born, a beast of scorn, a black nemesis so vile
A solar flame, a beast unchained, a claimer of open skies
On mighty wings, carried by the winds, a Paragon so grand
Risen from gloom, radiant Epitome, a true dragon of the land
The birth of a Dragon
From a greater elevation
I clearly behold their deception
Guild of liars wove a tapestry
A fabrication obscuring the symmetry
I loath the wise for the well spoken lies
And for their audience… only despise
On my own broad wings I take my leave
Where I go I will never tell
I will not miss the insufficient
Damn them all to hell
Songtekstvertaling
Ik doorkruis marmeren vloeren
Lege donkere gangen
Schaduwhoeken
Door stille dorre hallen
Langzaam dalen
Stenen plafond weefgetouwen
Een afgrijselijke wandeling in eenzaamheid
Ik vertrek nu... naar huis. …
Beelden van steen
Silhouetten zo oud
Me zien gaan.…
... Langzaam zwervend
Onaangeroerd door de tijd
In een eindeloze lijn
Ik geef ze door.
... langzaam nadenken
Het verlaten van de glans van de lente
Land van de eeuwige dageraad
Opgeslokt door de duisternis
Opnieuw ontwaakt en sterk en herboren
Door de duisternis neem ik afscheid
De geboorte van een draak die ze zullen zien
Voorbij deze achterlijke rijken
Waar de tijd is opgehouden te bestaan
Emoties branden hier veel sterker.
Duidelijkheid omarmt me
Door de duisternis neem ik afscheid
Een draak ongeëvenaard en vrij
Een leven lang in slaap ontwaken om de hand te breken leugens voeden
Ze kunnen de pot op.
Ze kunnen de pot op.
Een Wyvern geboren, een beest van minachting, een zwarte nemesis zo verachtelijk
Een zonnevlam, een beest unchained, een claimer van open lucht
Op machtige vleugels, gedragen door de wind, een toonbeeld zo groots
Verrezen van sombere, stralende belichaming, een echte draak van het land
Van een grotere hoogte…
Ze kunnen de pot op.
Ze kunnen de pot op.
Een Wyvern geboren, een beest van minachting, een zwarte nemesis zo verachtelijk
Een zonnevlam, een beest unchained, een claimer van open lucht
Op machtige vleugels, gedragen door de wind, een toonbeeld zo groots
Verrezen van sombere, stralende belichaming, een echte draak van het land
De geboorte van een draak
Van een grotere hoogte
Ik zie hun bedrog.
Leugenaars houden een wandtapijt
Een verzinsel dat de symmetrie verduistert
Ik ben de wijze voor de welsprekende leugens.
En voor hun publiek... alleen veracht
Op mijn eigen brede vleugels neem ik afscheid
Waar ik heen ga zal ik nooit vertellen
Ik zal de onvoldoende niet missen.
Verdom ze allemaal naar de hel.