Fear the Future — A Curse Bestowed Upon a Virgin World songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Curse Bestowed Upon a Virgin World" van Fear the Future.
Songteksten
Night time when the sky is low
And the light has ceased to be
My heart beats slow
And stillness like a wide and open sea
I dive in and let my self go
Astray in thoughts beyond the known
At one with all and eternity
Of the coming end… and of how it all came to be
Silver threads… from the present to the end…
Thin threads… from this moment to where it all began…
In a raging inferno conceived
Out of the magma hurled
A sweltering sphere of dirt
Lost in the vastness of universe
Caught in a lengthy dance with a tiny sun
A devastating couple in blackness around they spun
Lava froze and storms gave birth to seas
Lands rose and was won by beasts and greenery…
Rose then… did her cold bane to be
Spreading through the elysian fields
So fair to behold, so foul to encounter
A deadly grace, armed with blades
In a her eyes shone a different light
One of hunger and aspiring might
Vile her ways and high her goals
Strong her zeal and wicked her soul
So fair to behold…
So foul to encounter
With ferocity and bloodshed
She carved her place in the creation
Manmade deities took to the sky
Her towers eclipsed the sun
No matter the grandeur
Vanity her guide
No matter of fair her world became
Still so afraid of the afterlife, so afraid of the night
So afraid of the night
Monuments for mere mortal men…
In khufu they still stand
For all the progress made
And all battles fought and won
We carry a hunger no world can sedate
An excruciating thirst only our own extinction could ever slake
Night time when the sky is low
And the light has ceased to be
My heart beats slow
And stillness like a wide and open sea
So sad that this world will end in flames
And bitter i am to be one of her banes
Mankind is a curse
Bestowed upon a virgin world
Songtekstvertaling
Nacht wanneer de hemel laag is
En het licht is opgehouden te bestaan
Mijn hart klopt langzaam
En stilte als een brede en open zee
Ik duik erin en laat mezelf gaan
Dwalend in gedachten buiten het bekende
Eén met alle eeuwigheid
Van het komende einde ... en van hoe het allemaal kwam te zijn
Zilveren draden... van het heden tot het einde…
Dunne draden ... vanaf dit moment tot waar het allemaal begon. …
In een hellevuur verwekt
Uit het magma geworpen
Een kolkende bol van vuil
Verloren in de uitgestrektheid van het universum
Gevangen in een lange dans met een kleine zon
Een verwoestend stel in zwartheid rond ze gesponnen
Lava bevroor en stormen vormden de zee.
Land steeg en werd gewonnen door beesten en groen…
Rose dan... deed haar koude vloek te zijn
Verspreid door de elysische velden
Zo mooi om te zien, zo vuil om tegen te komen
Een dodelijke genade, gewapend met messen
In a her eyes shone a different light
Een van honger en aspiratie kracht
Verachtelijk haar manieren en hoog haar doelen
Sterk haar ijver en verdorven haar ziel
Zo eerlijk om te zien…
Zo smerig om tegen te komen.
Met wreedheid en bloedvergieten
Ze kerfde haar plaats in de schepping
Door de mens geschapen goden gingen de hemel in
Haar torens verduisteren de zon
Maakt niet uit de grandeur
Ijdelheid haar gids
Hoe eerlijk haar wereld ook werd
Nog steeds zo bang voor het hiernamaals, zo bang voor de nacht
Zo bang voor de nacht
Monumenten voor gewone stervelingen…
In khufu staan ze nog steeds
Voor alle geboekte vooruitgang
En alle veldslagen vochten en wonnen
We dragen een honger die geen wereld kan verdoven
Een ondraaglijke dorst die alleen onze eigen ondergang zou kunnen veroorzaken.
Nacht wanneer de hemel laag is
En het licht is opgehouden te bestaan
Mijn hart klopt langzaam
En stilte als een brede en open zee
Zo triest dat deze wereld in vlammen zal eindigen.
En ik ben verbitterd om één van haar banes te zijn.
De mensheid is een vloek.
Geschonken aan een maagdelijke wereld