Favez — The Highways Are Deserted songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Highways Are Deserted" van Favez.
Songteksten
So we held on to the railway
As they stood up on the bench
They said you’ll hear it loud and clear
If you don’t flinch
It’s a brilliant piece of action
It’s a shudder then a thought
It’s like a life in technicolor
Like the life you said we’d bought
Where all the highways are deserted
All the way to point alcaire
We heard it howled across the airwaves
With these drums and these guitars
We’re never high above the ocean
We’re just crawling underground
All the highways are deserted man
I can hardly feel the neck
On my guitar
And once the whole world was so barren
They said there ain’t no coming back
To call it pale and unforgiven
A bit of noise and a long ghost track
And when they left us in the rubble
We looked around at what we had
And all the highways are deserted
All the way to point Alcaire
We heard it howled across the airwaves
With these drums and these guitars
We’re never high above the ocean
We’re just crawling underground
All the highways are deserted man
I can hardly feel the neck
On my guitar
Songtekstvertaling
Dus we hielden vast aan de spoorlijn
Toen ze op de bank stonden
Ze zeiden dat je het luid en duidelijk zult horen.
Als je niet terugdeinst
Het is een briljant stukje actie.
Het is een rilling dan een gedachte
Het is als een leven in technicolor
Zoals het leven dat je zei dat we hadden gekocht
Waar alle snelwegen verlaten zijn
Helemaal naar point alcaire.
We hoorden het huilen in de luchtgolven.
Met deze drums en deze gitaren
We zijn nooit hoog boven de oceaan.
We kruipen onder de grond.
Alle snelwegen zijn verlaten.
Ik voel de nek nauwelijks.
Op mijn gitaar
En ooit was de hele wereld zo onvruchtbaar
Ze zeiden dat er geen weg terug was.
Om het bleek en onvergeeflijk te noemen.
Een beetje lawaai en een lang spookspoor
En toen ze ons achterlieten in het puin.
We keken wat we hadden.
En alle snelwegen zijn verlaten
Helemaal naar point Alcaire.
We hoorden het huilen in de luchtgolven.
Met deze drums en deze gitaren
We zijn nooit hoog boven de oceaan.
We kruipen onder de grond.
Alle snelwegen zijn verlaten.
Ik voel de nek nauwelijks.
Op mijn gitaar